Литература

Литература для семьи. Написанный рассказ.

Этот рассказ был мной написан очень давно, примерно в 2012-2013 гг. Я ещё в те годы увлекался постядером и «Вселенной метро 2033». Рассказ повествует о мальчике, который не может заснуть, так как, он наслушался рассказов о всяких чудовищ и ему, они грезиться наяву и во снах. Приятного чтива! :)

vk.com/lagkas?w=wall434678866_149%2Fall

samlib.ru/editors/d/dzxmcer_t/rasskazannajaskazkakorotkajaskazachka.shtml

www.proza.ru/2017/07/31/1360
0
Литература
  • 301
  •  2

    Палуба на «Титанике» уже дала крен

    Здаецца, яшчэ зусім нядаўна, цяжка было ўявіць, што час, калі сведчаннем літаратурных вартасцяў твораў нейкага пісьменніка была татальная істэрыя вакол іх розных чыноўнікаў, праўладных «крытыкаў» ды газетак, можа вярнуцца. Аднак, мы зноўку там. І паколькі Уладзімір Сарокін ці не самы галоўны раздражняльнік бюракратаў ды іншых кансерватараў, яго абавязкова варта чытаць!

    charter97.org/ru/news/2017/5/31/251620/

    Российский автор, которому многие пророчат Нобелевскую премию, выступил в интеллектуальном клубе Светланы Алексиевич.

    Портал interfax.by собрал наиболее интересные и значимые цитаты Владимира Сорокина на минской встрече:

    «В нашей жизни – от детского сада, школы и во взрослой жизни – все было пропитано насилием, словно воздухом. Мы этим дышали, мы этим жили. И когда сейчас говорят, что у русских очень много злобы накопилось…. Так мы 70 лет варились в этой кровавой похлебке войны с человеческим началом. Поэтому у меня такая жесткая словесность.

    Есть
    +15
    Литература
  • 228
  •  0

    «Я не хачу быць спадкаемцам Скарыны», — дырэктар выдавецтва «Галіяфы»

    А я не прарок. Але часам тое-сёе прадказваю.

    www.svaboda.org/a/zmicier-visniou/28512002.html

    10 год працы, больш за 300 кніг, больш за 150 аўтараў. Выдавец, пісьменьнік і мастак Зьміцер Вішнёў жыве кнігавыданьнем, хоць марыць больш часу прысьвячаць асабістай карʼеры літаратара.

    — Сёлета выдавецтва «Галіяфы» сьвяткуе 10-годзьдзе. З чаго ўсё пачыналася? І чаму на вашым лягатыпе жук?

    — Гэта была наша супольная ініцыятыва з паэтам Міхасём Башурам, якая паўстала 10 год таму. А наша эмблема — найбуйнейшы афрыканскі жук-галіяф, гэта спасылка на літаратурны рух «Бум-бам-літ», які ў 90-я гады праектаваў розныя кірункі ў літаратуры, у тым ліку і афрыканізм. Менавіта ідэя бананавай рэспублікі, здаецца, напоўніцу рэалізаваліся ў межах Беларусі. Мы, ствараючы выдавецтва, хацелі з сарказмам гэта падкрэсьліць. Да Старога Запавету назва «Галіяфы» ня мае дачыненьня.

    Я беларускі нацыяналіст

    ​— Я ведаю, што ў вас расейскія карані. Чаму вырашылі прысьвяціць сваё жыцьцё
    +5
    Литература
  • 178
  •  0

    Чакаем

    Некалькі разоў на Браме ў артыкулах, дзе заходзіла гаворка пра новыя творы беларускіх аўтараў, якія варта прачытаць, сярод іншых згадвалася і кніга Сяргея Плескача «Шоу працягваецца!». Тут пра яе пісаў таксама і я, бо кніжка на самой справе цікавая.

    www.litkritika.by/categories/literatura/12/4177.html

    binkl.by/read/life/litaratura-u-god-kultury-5-knig-belaruskih-autarau-vartyh-dlya-prachytannya/

    Прайшоўшы па ссылцы (https://www.talaka.by/projects/1955/blog) на краўдфаўндынгавую платформу Talaka.by, выявілася, што аўтар прапануе сваім чытачам спрычыніцца да выдання новай кнігі. На Талацэ ўжо зараз можна купіць новы твор, толькі атрымаць крыху пазней. Спасылка якраз вядзе на блог праекта, з якога можна збольшага даведацца, пра што будзе наступная кніга. З нецярпеннем
    +2
    Литература
  • 1132
  •  0

    Лепшыя беларускія кнігі 2016 года

    Прыемна адчуваць сябе прарокам. Не, хутчэй атрымліваць ад іншых людзей пацверджанні, што ты маеш густ…

    delaemvmeste.by/luchshie-belorusskie-knigi-2016-goda/
    +6
    Литература
  • 338
  •  0

    Сталі вядомыя кнігі, якія намінуюцца на літпрэмію „Гліняны Вялес”

    У перадапошнія дні старога 2016 году стаў вядомы шорт-ліст літаратурнай прэміі „Гліняны Вялес”. Літаратурная прэмія “Гліняны Вялес” – найстарэйшая недзяржаўная літаратурная прэмія незалежнай Беларусі. Была заснаваная ў 1993 годзе Таварыствам Вольных Літаратараў. Уручаецца штогод за лепшую мастацкую беларускамоўную кнігу, выдадзеную ў папяровым фармаце. Сярод яе лаўрэатаў такія пісьменнікі як Валянцін Акудовіч, Эдуард Акулін, Уладзімір Арлоў, Ігар Бабкоў, Сяргей Дубавец, Алег Мінкін, Уладзімір Някляеў, Барыс Пятровіч, Алесь Разанаў, Андрэй Федарэнка і інш.
    Шорт-ліст літаратурнай прэміі “Гліняны-Вялес-2016” Валеры Гапееў. «Ноч цмока». «Галіяфы».
    Віктар Жыбуль. «Дзяцел і дупло». «Галіяфы».
    Альжбэта Кеда. «Пра тое, што люблю». «Кнігазбор».
    Наста Кудасава. «Маё невымаўля». «Кнігазбор».
    Алена Ніякоўская «Там, дзе жыта буяла». «Полацкае ляда».
    Сяргей Пляскач. «Шоу працягваецца!». «Галіяфы».
    Міхась Скобла. «Камізэлька для месяца». «Кнігазбор».
    Лаўрэат прэміі будзе названы ў
    0
    Литература
  • 578
  •  6

    Alhierd Bacharevič. Ня вытрымаў. (Пост на FB)

    Ня вытрымаў. У цягніку Менск-Гомель прачытаў палову «Пакоры» Уэльбэка. Падабаецца: цікава, страшна і пра нас. Пасьля кучы дужа маральных і прыгожых тэкстаў, якія давялося апошнім часам чуць і чытаць, пасьля «добрага і правільнага» белліту і настальгічнай клясыкі Уэльбэк — гэта прыемны мізантрапічны холад сярод этычнай сьпёкі, гэта крык адзіноты сярод тупых калектыўных сьпеваў, безнадзейна жывы хворы сярод бадзёрых і жыцьцярадасных мерцьвякоў. Уэльбэк ні за кога. За чалавека. Антыўсё — і пры гэтым актуальна. І — дзіўная рэч — зусім не раздражняе.
    Хоць, прызнаюся, калі не лічыць вершаў, «Элемэнтарных часьцінак» і «Пакоры», усё астатняе Уэльбэкава наганяе на мяне сон.
    А перад сном узяўся чытаць «Дзёньнікі» Гамбровіча. Дужа крутое чытво. З задавальненьнем знаходжу падтрымку ўсяму таму, што казаў і пісаў у гэтую вузкую дзірку пад назвай «беларуская культурная прастора». Пра мастацтва, крытыкаў, эміграцыю, снабізм, яўрэеў, нацыяналізм і г.д. Такая вось нечакана моцная падтрымка ад
    +1
    Литература
  • 473
  •  2

    Містычная літаратура найвышэйшага гатунку.

    Валеры Гапееў адзін з самых цікавых сучасных беларускіх пісьменнікаў. Калі вам спадабаўся амерыканскі серыял «Сапраўдныя дэтыктывы», ягоная атмасфера, напружанасць і пакручастасць сюжэту, то раманы Гапеева вас прыемна парадваюць: усё тое ж, толькі на беларускай глебе! Гэта нешта! Заўсёды хочацца падзяліцца сваімі адкрыццямі… Але дадзеная інфармацыя крыху пра іншае: пацвржанне маіх думак-адкрыццяў прафесійным крытыкам Аляксандрам Новікавым, з якімі можна пазнаёміцца ў наступным артыкуле… www.litkritika.by/categories/literatura/3988/4246.html
    +2
    Литература
  • 529
  •  0

    Ruśka mova

    Vialikaje Kniastva Litoŭskaje bylo šmatkuĺturnaj dziaržavaj.
    Vieĺmi vialikija terytoryi ad sučasnych dziaržaŭ: Ukrainy, Bielarusi, Poĺščy, Rasii… krain Prybaltyki… ŭvachodzili tady ŭ sklad Vialikaha kniastva Litoŭskaha.
    Mienavita tamu, adna i taja ža, aficyjnaja dziaržaŭnaja mova Vialikaha kniastva Litoŭskaha ŭ roznych kuĺturnych tradycyjach nazyvajecca pa-roznamu.
    Na Bielarusi jana nazyvajecca starabielaruskaj, va Ukrainie — staroukraí̈nśkoí̈. U Rasii – staraslavianskaj, abo ža prosta kancyliarskaj movaj VKL. U niekatorych sloŭnikach, movaj VKL časam nazyvajuć i rusinskuju movu…
    Našy ahuĺnyja prodki litviny, movu VKL nazyvali Ruśka mova. Na praciahu niekaĺkich stahoddziaŭ usimi hramadzianami VKL, Ruśka mova ŭsprymalasia ŭ jakasci rodnaj movy.
    Haloŭnaje sviedčannie dziaržaŭnasci ruśka movy — heta absluhoŭvannie joj orhanaŭ dziaržaŭnaha kiravannia.
    Naša mova miela dlia hetaha ŭsie nieabchodnyja jakasci, i pierš za ŭsio — piśmova-litaraturnuju formu, paraŭnaĺna
    -4