Polska
  • 712
  • "Перамены ў Беларусі будуць адбывацца пад уплывам агентуры і закулісных маніпуляцыяў"

    Сёньня палякі адзначаюць 30-годзьдзе «Круглага стала». 6 лютага 1989 году пачаліся перамовы паміж камуністамі і апазыцыяй, якія ў выніку прывялі да зьвяржэньня камунізму ў Польшчы. Але толькі 37% палякаў лічаць гэтую падзею пазытыўнай.

    «Круглы стол» стаў вынікам перамоваў, якія адбыліся паміж часткай апазыцыі і камуністычнымі ўладамі ў жніўні 1988 году, калі ў Польшчы праходзіла хваля страйкаў і пратэстаў. Завяршыўся «Круглы стол» 5 красавіка 1989 году. А ўжо празь некалькі месяцаў у краіне адбыліся першыя часткова свабодныя выбары, на якіх апазыцыя ўпершыню за пасьляваенную гісторыю змагла трапіць у Сэйм.

    Менавіта «Круглы стол» паклаў пачатак дэмакратызацыі Польшчы. Аднак толькі 37% палякаў ацэньваюць гэтую падзею пазытыўна. 36% палякаў ставяцца да гэтай падзеі абыякава, а 15% — нэгатыўна. Гэта вынік дасьледаваньня сацыялягічнай кампаніі CBOS, апублікаваны з нагоды 30-годзьдзя «Круглага стала».

    Чаму палякі незадаволеныя перамовамі паміж «Салідарнасьцю» і камуністамі? Ці існавала альтэрнатыва мірнаму пагадненьню? І на якіх памылках польскай гісторыі могуць вучыцца беларусы?

    Пра гэта Свабода размаўляе з грамадзкім дарадцам прэзыдэнта Польшчы Анджэя Дуды, а таксама дарадцам кіраўніка Бюро нацыянальнай бясьпекі Польшчы Анджэем Зыбэртовічам.

    «„Круглы стол“ — гэта рэвалюцыя, якую кантралявала вярхушка камуністаў»


    Генэрал Войцех Ярузэльскі

    ​— Польскі «Круглы стол» у краінах постсавецкай прасторы ўспрымаецца як перамога польскай апазыцыі, руху «Салідарнасьць», над камунізмам. Гэтая падзея адкрыла шлях да дэмакратыі, капіталізму і свабоды, пра што палякі марылі ад канца вайны. Але дасьледаваньні паказваюць, што для большасьці палякаў гэта не станоўчая падзея. Чаму?

    — Гэта была важная падзея. Мы пачалі выходзіць з камунізму мірным шляхам. «Круглы стол» у Польшчы стаў імпульсам да разьвітаньня з камунізмам і ў іншых краінах. Але неадназначнае стаўленьне да гэтай падзеі вынікае з таго, што «Круглы стол» — гэта рэвалюцыя, якую кантралявала вярхушка камуністаў. Гэта ня быў ані крах, ані зьвяржэньне камунізму. Гэта быў кантраляваны дэмантаж, дзякуючы якому ключавыя ролі ва ўладзе многія гады заставаліся пад кантролем. Больш за 10 гадоў пасьля «Круглага стала» генэрал Ярузэльскі закуліснымі мэтадамі блякаваў або даваў згоду на прызначэньне новых генэралаў Войска Польскага.

    — Для многіх беларусаў і ўкраінцаў польская трансфармацыя — гэта ўзор. Яны моцна зьдзівяцца, што вы прапануеце ўспрымаць гэта як гульню камуністаў.

    — Гэтая трансфармацыя для многіх была вельмі балючай. У 90-я гады яна была зьвязаная са зьявай, якую называюць «намэнклятурнай прыватызацыяй». Камуністы аддалі ўладу ўзамен за маўклівую згоду, што новая каманда ня будзе зазіраць ім у кішэню. Так, дарэчы, сказаў адзін з тагачасных апазыцыянэраў. То бок пачаўся працэс дэмакратызацыі на фоне дэфармаванай рынкавай рэформы. А дэмакратыя, хоць і ня цалкам, насіла ў Польшчы фасадны характар.

    — Але ці не было гэта цаной кампрамісу, якую краіна мусіла заплаціць, каб мірна перамагчы камунізм?

    — Можна сказаць і так. Гэта была цана, каб зьмякчыць супраціў з боку камуністаў. У выніку суды над камуністамі адбыліся зь вялікім спазьненьнем. Новая каманда закрывала вочы на тое, што гэта была кантраляваная рэвалюцыя, якая адбылася пры дапамозе агентуры. І праблема ў тым, што нават сёньня, праз 30 гадоў ад той падзеі, усё яшчэ робяцца спробы хлусьліва гаварыць пра гэты працэс. Ёсьць сілы, якія ня хочуць казаць праўду пра прыроду тых працэсаў, пра тое, што гэта значна замарудзіла высьпяваньне дэмакратыі і свабоднага рынку. Нам прапанавалі дэфармаваны капіталізм і фальшывую дэмакратыю. Калі мы паглядзім на «Круглы стол» з розных бакоў, то ў мяне няма праблемы, каб адзначаць гэтае сьвята. Гэта быў важны этап на шляху Польшчы да свабоды.

    «Калі мы ня ведаем усёй праўды, то мы ня можам быць сапраўднымі грамадзянамі​»


    Лех Валэнса падчас «Круглага стала», 1989 год

    — Ці бачыце вы альтэрнатыву «Кругламу сталу»? Магчыма, былі нейкія лепшыя варыянты перамогі над камунізмам?

    — Гэта агістарычнае пытаньне. Сёньня мы ведаем значна больш пра эканамічны і палітычны стан тагачаснага савецкага блёку. Але тады польская апазыцыя пра гэта ня ведала. Сёньня можна толькі разважаць пра альтэрнатыўныя шляхі. Але спрэчка не пра тое, ці быў нейкі больш аптымальны шлях разьвітаньня з камунізмам. Пытаньне ў іншым: ці ведаем мы праўду пра мэханізмы будаўніцтва капіталізму і дэмакратыі ў Польшчы? Калі мы ня ведаем усёй праўды, то мы ня можам быць сапраўднымі грамадзянамі.

    — Вы прадстаўляеце кіроўную ў Польшчы палітычную сілу, якая кажа пра неабходнасьць праўды пра «Круглы стол». «ПіС» кіруе краінай чацьвёрты год. Колькі часу павінна прайсьці, каб палякі асэнсавалі тыя падзеі і каб усё разьвівалася ў слушным напрамку?

    — Гэта вельмі добрае пытаньне. Гэта надзвычай складаны працэс. Наступствам «Круглага стала» было тое, што посткамуністы, то бок партыя «Саюз левых дэмакратаў», якая доўгі час стаяла на чале краіны, Аляксандар Квасьнеўскі і агентура посткамуністаў, як Лех Валэнса, першыя 15 гадоў трансфармацыі кіравалі палітычным працэсам. Гэты кантраляваны працэс выхаду з камунізму, якім маніпулявала вярхушка, даў ім неабгрунтаваныя перавагі ў дэмакратычнай гульні. Кансалідацыя патрыятычных асяродкаў у Польшчы адбылася толькі ў 2005 годзе, калі кансэрватыўная партыя Prawo i Sprawiedliwość упершыню прыйшла да ўлады. Гэтая сіла хоча, каб Польшча была ў Эўразьвязе, але як краіна-партнэр, а не як падпарадкаванае зьвяно.

    «​Роля спэцслужбаў была проста асновай у працэсе кіраваньня​ Беларусьсю»


    «Круглы стол», 1989 год

    ​— Дарэчы, калі ў Польшчы кіравалі посткамуністы, то Эўразьвяз не крытыкаваў вашу краіну, як цяпер. Чаму тады сёньня Варшаву абвінавачваюць у парушэньні Канстытуцыі, спробе кантраляваць суды, росьце шавінізму і ксэнафобіі?

    — Карціна Польшчы пад кіраўніцтвам «ПіСу», дзе нібыта парушаюцца правы чалавека і Канстытуцыя, — непраўдзівая. У параўнаньні з ахвярамі дэманстрацыяў у Францыі або Нямеччыне, у Польшчы колькасьць ахвяраў блізкая да нуля. Найлепшы доказ таго, што абвінавачваньні ў адсутнасьці дэмакратыі і ў фашызацыі — суцэльная хлусьня, — гэта мясцовыя выбары некалькі месяцаў таму. Апазыцыя свабодна прыняла ў іх удзел, і ніхто не казаў, што выбары былі сфальсыфікаваныя. Шмат у якіх гарадах апазыцыя перамагла. Калі б дэмакратыя ў Польшчы была ў кепскім стане, калі б тут парушаліся правы чалавека, то немагчыма было б правесьці справядлівыя выбары, вынікі якіх ніхто не аспрэчыў. Польшча стала ахвярай чорнай прапаганды, якую тая самая апазыцыя, якая перамагла ў многіх рэгіёнах, пашырае за мяжой.

    — Што ў Польшчы зьмянілася за апошнія чатыры гады, калі кіруе Prawo i Sprawiedliwość? Што магло б быць узорам для Беларусі і іншых постсавецкіх краінаў?

    — У Польшчы стала больш свабоды для абмену думкамі. Яе больш ня толькі, чым у краінах былога СССР, але і больш, чым у краінах «старой дэмакратыі». На Захадзе мэханізмы паліткарэктнасьці замарозілі грамадзкія дыскусіі. Палітычны плюралізм у Польшчы значна большы, чым у іншых краінах. Таму выснова такая: самаарганізацыя апазыцыйных і патрыятычных асяродкаў — гэта інструмэнт абароны ад маніпуляцыі грамадзтвам.

    — Што б вы параілі апазыцыі ў аўтарытарных краінах? Шукаць кампраміс з уладай — ці ўсё ж змагацца з дыктатурай да поўнай перамогі?

    — Выснова з польскага досьведу такая: трэба размаўляць і трэба самаарганізоўвацца і ўзмацняць свае сілы, каб не дазволіць дыктатуры сабою маніпуляваць. Нельга забываць, што Беларусь, яшчэ ў большай ступені, чым была Польшча, — паліцэйская дзяржава. Эканоміка і палітыка ў савецкі час абапіраліся на сетку спэцслужбаў. Роля спэцслужбаў была проста асновай у працэсе кіраваньня вашай краінай. Таму перамены і працэс дэмакратызацыі ў вас будзе адбывацца пад уплывам закулісных маніпуляцыяў і агентуры. Вельмі важна, каб вашыя апазыцыйныя сілы глядзелі на прыклад Польшчы вельмі глыбока. На шляху да дэмакратыі трэба заплаціць цану стварэньня «хворага капіталу» і маніпуляцыі грамадзкай думкай. Магчыма, гэта цана, якую варта заплаціць.

    — Ці шкадуеце вы, што ў Польшчы адбыўся «Круглы стол»?

    — Не. Калі адбываліся перамовы паміж апазыцыяй і камуністамі, то ў мяне было вельмі шмат энтузіязму. Але тады я не разумеў, што не было выпадковасьцю тое, што перамовы ад імя ўраду ўзначальваў кіраўнік спэцслужбаў. Бо «Круглы стол» меў два ўзроўні: сцэна — і закулісьсе, поўнае маніпуляцыяў. Мая прэтэнзія датычыць толькі таго, што людзі павінны ведаць усю карціну. Гэты працэс прынёс нам свабоду і свабодны рынак, але сотні тысяч людзей у выніку гэтых працэсаў страцілі працу, апынуліся ў стане галечы. Менавіта гэтыя людзі заплацілі цану за маніпуляцыю тых, хто кіраваў «Круглым сталом».


    Завяршэньне «Круглага стала», красавік 1989 году

    ​— Што рабіць сёньня апазыцыі ў аўтарытарнай краіне, як Беларусь, каб не паўтараць вашых памылак?

    — Спэцслужбы граюць важную ролю ў гісторыі, але яе можна абмежаваць. Некалі генэрал Кішчак сказаў, што калі б у свой час ён мог маніпуляваць «Салідарнасьцю», то ў камуністаў не было б неабходнасьці ўводзіць ваеннае становішча. У Польшчы грамадзтва, як магло, абмяжоўвала ўплыў агентуры. Але нават тады, калі грамадзтва можа гэта рабіць, то яно толькі абмяжоўвае гэты ўплыў. Уплыў агентуры ўсё роўна застаецца магутным. Размова пра дэмакратызацыю паліцэйскай дзяржавы павінна грунтавацца на разуменьні ўнутранай інжынэрыі спэцслужбаў.

    Дзьмітры Гурневіч
    Журналіст Свабоды, публіцыст, блогер, краязнаўца.

    25 комментариев

    avatar
    Товарищи и господа, из Моссада, ЦРУ, КГБ, ФСБ, СВР на Браме, а также их агенты и прочие марионетки от Сороса и прочих организаций! :D

    Щитаю материал заслуживающим внимания и выхожу с предложением: не пора ли и нам на Браме начинать вести постоянный «круглый стол» по «польскому образцу?

    Кто за „номенклатурную приватизацию“ и „фальшивую демократию“ отзовитесь. 8-)
    0
    avatar
    Монро + Алина = наши кардинал + галантерейщик
    0
    avatar
    Okrągły stół to porażka.


    0
    avatar
    выбар быў? Не. Інакш не сядзелі б дагэтуль у залежнасці ад ЗША.
    Круглы стол той не мог быць без санкцыі саюзнікаў па пасляваеннай акупацыі.
    А вашы мысляры дагэтуль нешта вярзуць пра сяброўства з «Россіяй» — слоў няма ў польскай мове каб не называць СССР-РФ — Россіяй?
    І пра галоўных ворагаў — немцаў. Хранічная паразка.
    0
    avatar
    А вашы мысляры дагэтуль нешта вярзуць пра сяброўства з «Россіяй» — слоў няма ў польскай мове каб не называць СССР-РФ — Россіяй?
    І пра галоўных ворагаў — немцаў. Хранічная паразка.- ręce opadają jak się coś takiego czyta.
    Nie rozumiesz że smród okrągłego stołu ciągnie się do dzisiaj. Okrągły stół spowolnił i to bardzo przemiany w Polsce. Czy to jest takie trudne do zrozumienia

    0
    avatar
    Не пра тое сказана мной — цяжка зразумець?
    Без гэтага «круглага стала» вы ШТО мелі? Нічога. Шанцаў у вас не было ніякіх.
    Прасядзелі пад акупацыяй 40 гадоў.
    Разруха пад крамлёўскай акупацыяй — гэта непараўнальна з тымі свабодамі і магчымасцямі, што маеце зараз.
    Але і праз 30 год жыцця без камунатэрору вы дагэтуль не разумееце, як стаць вольнымі еўрапейцамі.
    Вось ад гэтага сапраўды можна рукі апусціць. Але нельга.
    0
    avatar
    Jak jesteś w stanie zrozumieć ten film to obejrzyj.
    0
    avatar
    дзякуй, пагляджу. Пакуль кажу на базе разваг пачутых раней.
    Быў Валенса агентам? Быў. Калі ён зараз супраць Качынскага, то значыць у яго і выбар быў — быць, або ня быць, застаўшыся жыць.
    0
    avatar
    Кто за „номенклатурную приватизацию“ и „фальшивую демократию“ отзовитесь
    мала вам апошніх 30 год псеўдадэмакратыі? Каму пан можа быць патрэбным, калі не заўважыў наменклатурнай прыватызацыі болей ніж тыя ж 30 год таму.

    «Народзец» маўчыць — значыць усе 99 вас падтрымваюць. :)
    0
    avatar
    Вось і ў Польшчы таксама адбылася ПЕРЕСТРОЙКА. Пад кіраўніцтвам тамтэйшага кіраўніцтва.
    Якія б там урады не былі пад савецкай пасляваеннай акупацыяй, але самым галоўным начальнікам быў той, хто камандаваў савецкай арміяй, наступным быў які з гнязда андропаўскага — польскасматрашчы. А можа і наадварот — гэты, з гнязда быў ключавым. Ключыкі трымаў. Мог быць — і быў абавязкова — сматрашчы ад Капінтэрна. Мог нават бібліятэкай заведаваць. :)
    Ну вось прыйшла пара перастройвацца — дзеткі партнаменклатуры сталі змагарамі за дэмакратыю.
    Змагаюцца дагэтуль. Але з кім цяпер? Самае смешнае, што яны супроцьпастаўляюць сябе польскім нацыяналістам. Яны за Еўразвяз… Ясна ж, што Еўразвяз у небяспецы. :)
    0
    avatar
    Польшчу таксама перастройвалі. Амеры Польшчу перанялі пад сваю апеку, напэўна, цалкам па дамоўленасці…
    Перанялі, каб маніпуляваць Еўразвязам. Перастроеныя ў багацеяў наменклатуршчыкі вырваліся ў Еўразвяз, але мэты ў іх былі спецыфічныя.
    А так званыя нацыяналісты польскія цяпер атакаваны, бо якраз не даюць грашовым мяшкам маніпуляваць свядомасцю людзей, унікаючы адказнасці праз карупцыю. З аднога боку, нацыяналісты польскія ратуюць сам Еўразвяз, а з другога боку выглядаюць яшчэ мацнейшым прыслужнікам ЗША. А Дональд Трамп, ці Трумп?, многа чаго сказаў адкрытым тэкстам, каб да многіх нарэшце дайшло, які гэта саюзнік Еўропе — ЗША. Калі да каго не дайшло, дык Дональд Туск добра ж растлумачыў. Коратка.
    0
    avatar
    мала вам апошніх 30 год псеўдадэмакратыі?
    Мало. Это была не наша псевдодемократия. Неофеодальная. Нам (мне) нужна буржуазная.8-)
    0
    avatar
    Нельга забываць, што Беларусь, яшчэ ў большай ступені, чым была Польшча, — паліцэйская дзяржава.
    Але раней у пераможцаў ХХ-га увогуле не было канкурэнтаў. Толькі самі людзі. Савецкія людзі былі кожны сам па сабе. Маніпулюючы ж еўрапейскімі, трэба было улічваць існаванне нацыі — той ці іншай.

    Ёсць таксама надзея, што некаторыя ваўкі зразумеюць якімі баранамі яны былі. І гэта шанец для чалавечага ў іхнім нутры.
    0
    avatar
    Дарэчы, калі ў Польшчы кіравалі посткамуністы, то Эўразьвяз не крытыкаваў вашу краіну, як цяпер. Чаму тады сёньня Варшаву абвінавачваюць у парушэньні Канстытуцыі, спробе кантраляваць суды, росьце шавінізму і ксэнафобіі?

    — Карціна Польшчы пад кіраўніцтвам «ПіСу», дзе нібыта парушаюцца правы чалавека і Канстытуцыя, — непраўдзівая. У параўнаньні з ахвярамі дэманстрацыяў у Францыі або Нямеччыне, у Польшчы колькасьць ахвяраў блізкая да нуля. Найлепшы доказ таго, што абвінавачваньні ў адсутнасьці дэмакратыі і ў фашызацыі — суцэльная хлусьня, — гэта мясцовыя выбары некалькі месяцаў таму. Апазыцыя свабодна прыняла ў іх удзел, і ніхто не казаў, што выбары былі сфальсыфікаваныя. Шмат у якіх гарадах апазыцыя перамагла. Калі б дэмакратыя ў Польшчы была ў кепскім стане, калі б тут парушаліся правы чалавека, то немагчыма было б правесьці справядлівыя выбары, вынікі якіх ніхто не аспрэчыў. Польшча стала ахвярай чорнай прапаганды, якую тая самая апазыцыя, якая перамагла ў многіх рэгіёнах, пашырае за мяжой.
    Вось, калі ласка! А вось, напрыклад, пан наш «джын» нейкі-та зуб на «ПіС» мае. Адкуль ён вырас — зуб той? Даю свой, што гэта звязана з семіцтвам.
    А той, хто сцеражэ правы семітаў у Польшчы, называецца семіцкім нацыяналістам. А правы, якія аберагае хлусня — пра тыя ж акупацыйныя лагеры, такія «правы» не могуць абараняць нацыяналізм, чый бы ён не быў. Хіба што гэта не нацыяналізм, а нацызм. Тады хлусня самае тое.
    0
    avatar
    Любопытная статья, в частности касается контактов спецслужб россии и польского президента.
    В интервью интернет-изданию «ГОРДОН» бывший народный депутат и член ПАСЕ, Герой Украины, генерал-лейтенант СБУ Григорий Омельченко рассказал о собственном расследовании авиакатастрофы, произошедшей в российском Смоленске и приведшей к гибели высшего политического руководства Польши, о роли президента России Владимира Путина в Смоленской трагедии, об организации и реализации операции по уничтожению самолета, влиянии России на ход следствия и причинах ее нежелания вернуть полякам обломки самолета Ту-154М.

    bulvar.com.ua/gazeta/archive/s663/geroj-ukrainy-general-lejtenant-sbu-grigorij-omelchenko-v-slozhivshejsja-situatsii-likvidatsija-putina-budet-priznana-zakonnoj-po-analogii-s-ubijstvom-usamy-ben-ladena.html
    0
    avatar
    На шляху да дэмакратыі трэба заплаціць цану стварэньня «хворага капіталу» і маніпуляцыі грамадзкай думкай. Магчыма, гэта цана, якую варта заплаціць.
    Можа і шчырыя словы, але сказаныя ў пустэчу. Дзе можна пабачыць тыя вушы, што дабраахвотна падставяцца пад лакшыну і маніпуляцыі? Усё гэта гучыць хіба як самаапраўданне інсайдэра.
    +1
    avatar
    Вашыя словы гучаць пыхліва, але вушы застануцца на ранейшым месцы і яны падстаўлены дабравольна.
    Лад існавання вы прымаеце — гэта «папоў» можна зневажаць беспакарана, — а сістэма маніпуляцыі грамадскай думкай зараз важней штыка пралетарскага.
    Раней распрацоўкі ракет трымалі ў сакрэце, а цяпер абяцанкамі кормяць — перагнаць Амерыку праз 2 гады.
    Яшчэ раз — хворы капітал — на Беларусі — гэта палітычны капітал. І менавіта ў ступені ягонай хворасці заклікае разабрацца дарадчык прэзідэнта Дуды.
    0
    avatar
    Хворы палітычны капітал — гэта «марыянетка» Крамля, якая беражэ сувернітэт Беларусі.
    Гэта «кандыдаты на замену», якія цалкам кіраваны закулісай. Для нас іх многа — закуліс.
    Адзіная прыстойная — еўрапейская. Але гэта не закуліса, а сама сцэна.
    0
    avatar
    праўда аб мэханізмах будавання сучаснага капіталізму, з такім капіталістычным гегемонам, як ЗША, ў тым, што капіталізм у ХХ-м супрацоўнічаў з камуністамі, падзяліўшы свет паміж сабой. Падзяліўшы, але перыядычна ваюючы паміж сабой за сферы уплыву. Вайна гэтая мела антураж барацьбы Дабра і Зла. А як жа ж інакш? І кожны змагар змагаўся са Злом на баку Дабра.
    Але спрэчка не пра тое, ці быў нейкі больш аптымальны шлях разьвітаньня з камунізмам. Пытаньне ў іншым: ці ведаем мы праўду пра мэханізмы будаўніцтва капіталізму і дэмакратыі ў Польшчы? Калі мы ня ведаем усёй праўды, то мы ня можам быць сапраўднымі грамадзянамі.
    кантраляваны працэс выхаду з камунізму, якім маніпулявала вярхушка, даў ім неабгрунтаваныя перавагі ў дэмакратычнай гульні. Prawo i Sprawiedliwość хоча, каб Польшча была ў Эўразьвязе, але як краіна-партнэр, а не як падпарадкаванае зьвяно.
    выснова такая: самаарганізацыя апазыцыйных і патрыятычных асяродкаў — гэта інструмэнт абароны ад маніпуляцыі грамадзтвам.
    0
    avatar
    Ну вось — мэханізм маніпуляцыі вырашана сканструяваць менавіта ў структурах Еўразвязу. Нашчадкі гэбістаў, якія боруцца за дэмакратыю — за свабоду слова (але з інквізіцыяй, скіраванай супраць праўды аб вайне 1939-45), за непадуладны нікому суд (а такім вельмі зручна маніпуляваць, бо і не трэба — дастаткова каб туды аднойчы наляцела бальшыня «сваіх вучоных і прафесараў»), за святое права цітушак ладзіць дэманстрацыі.
    Еўразвяз у небяспецы — гэта відавочна. І нацыяналісты усіх краін Еўропы яго, Еўразвяз, павінны абараніць — каб жыць на Зямлі, а не сядзець на парахавой бочцы.
    0
    avatar
    Наша «цана» — «хворы капітал» палітычны. Кропка.
    перамены і працэс дэмакратызацыі ў вас будзе адбывацца пад уплывам закулісных маніпуляцыяў і агентуры. Вельмі важна, каб вашыя апазыцыйныя сілы глядзелі на прыклад Польшчы вельмі глыбока. На шляху да дэмакратыі трэба заплаціць цану стварэньня «хворага капіталу» і маніпуляцыі грамадзкай думкай. Магчыма, гэта цана, якую варта заплаціць.
    Так — пад уплывам. Так было, ёсць і будзе. Але ёсць каму глядзець глыбока? Акром alina, гыы хі-хі. Не смешна. *Demon*
    Хто прааналізаваў уплыў закулісных агентур, якія праводзяць перабудову? Праводзяць перабудову, каб скінуць з сябе адказнасць за ўчыненае ў ХХ-м, але застацца дыктатурыць, пуляючы «мані» ў нішчэбродаў? Ды яшчэ з такімі патаснымі прамовамі аб дэмакратыі. Аб свабодзе слова.

    Некалі так раздражняла, што Пазняк не паразумеўся з амерыканцамі — галоўнымі ж змагарамі са Злом, а?
    Цяпер сорамна ўспамінаць… Але ж паспрабуй дадумайся да такога. Хоць гэтыя паслы амерскія заўсёды былі нейкімі… цьмянымі.

    Вунь і на Украіне амерскі пасол толькі што усвядоміў, што РФ — агрэсар адносна Украіны і ніякіх назіральнікаў на выбары дасылаць права не мае.
    0
    avatar
    Я так понимаю остальные агенты спецслужб и провокаторы засевшие на Браме, решили промолчать на счет моего предложения «круглого стола» агентов?

    Красноречивое молчание. *lol*

    Вы себя выдали с головой, господа. 8-)
    0
    avatar
    Вы себя выдали с головой, господа.
    Среди таких двух грандов мы даже на песчинки не тянем )
    +2
    avatar
    Не согласен. Большая рыба всегда молчит. :D
    0
    avatar
    мы даже на песчинки не тянем
    30 год а «не тянете» — разам з інтэрнэтным дыктатарам. І не дакопваецеся.


    работа художника Анатолия Концуба с говорящим названием «Корабль дураков».

    Можа назваць «У чаканні прыліва»?
    І хто ж такі дурак? Працу гэтую памятаю з часопіса «Мастацтва» — ясна ж што насмешка з Пазьняка.
    0
    У нас вот как принято: только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут делиться своим мнением, извините.