Беларусь
  • 363
  • Пётра Рудкоўскі: "Заходняя Эўропа больш не зьяўляецца папулярнай у масавай беларускай сьвядомасьці"

    www.svaboda.org/a/28812870.html

    Отец Пётр Рудковский OP (белор. Пётра Рудкоўскі, род. 1978, Конвелишки) — белорусский католический священник. Родился в 1978 году в местечке Конвелишки, на Гродненщине. В 2000 году вступил в орден доминиканцев. Защитил магистерскую диссертацию по богословию в доминиканском коллегиуме в Кракове и по философии в Ягеллонском университете. 24 июня 2010 года в Костёле святой Варвары был рукоположен епископом Владиславом Блином в священники, служит в Витебске. Преподаёт логику и методологию наук в Европейском гуманитарном университете в Вильне.

    Акадэмічны дырэктар BISS (Беларускага інстытуту стратэгічных дасьледаваньняў.
    25 кастрычніка прэзэнтуе ў Варшаве сваю кнігу пра беларуска-эўрапейскія дачыненьні.



    — Выхад кнігі пра Беларусь — у любым выпадку прыкметная і, на жаль, ня частая падзея. Як атрымалася, што ваша кніга выходзіць у Польшчы, для якога чытача яна прызначаная?

    — Кніга выйшла на польскай мове і ў перакладзе называецца «Беларускія пытаньні ў кантэксьце эўрапейскіх адказаў». Кніга паўстала ў рамках стыпэндыі імя Льва Сапегі, якую я атрымаў у 2013 годзе. У рамках стыпэндыі я меў магчымасьць быць па 2 месяцы ў 5 розных польскіх унівэрсытэтах і працаваць над кнігай. Прэзэнтацыя адбудзецца ў Варшаве ў сераду 25 кастрычніка а 18 гадзіне па адрасе ul. Koszykowa 26/28 (Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy)

    Кніга тычыцца беларускай і эўрапейскай тэматыкі, пытаньня, «што Эўропа і эўрапейскія каштоўнасьці могуць даць Беларусі ў цяперашні час». Можа, менавіта так можна акрэсьліць галоўны пасыл гэтай кнігі.

    — І які вы даяце адказ на гэтае пытаньне? Асабліва на фоне відавочнага росту пэўнага скептыцызму наконт Эўропы, які назіраецца апошнімі гадамі ў беларускім грамадзтве.

    — Так, вы маеце рацыю, што назіраецца пэўны скептыцызм, і тычыцца ён ня толькі Беларусі, але значнай, найперш, усходняй, часткі Заходняй Эўропы. Ёсьць пэўныя праблемы ўнутры самой Заходняй Эўропы, праблемы палітычныя і сьветапоглядныя, зьвязаныя з сыстэмай каштоўнасьцяў. І гэта азначае двайны выклік для беларусаў, асабліва для прыхільнікаў эўрапейскага выбару (такіх, як я, напрыклад). Выклік палягае і ў тым, што Заходняя Эўропа больш не зьяўляецца папулярнай у масавай беларускай сьвядомасьці. Але яшчэ большая праблема — нават калі арыентавацца на Эўропу, то на якую?

    — Але калі да гэтага падыходзіць вельмі па-максымалісцку, то кожнаму беларусу будзе нешта ў Эўропе не падабацца. Адным — гей-шлюбы і паліткарэктнасьць, іншым, наадварот, — правы рэванш і строгае стаўленьне да мігрантаў. Можа, варта адкідаць такі максымалізм у стаўленьні да Эўропы?

    — Вядома, людзі розныя і камусьці нешта заўсёды ня будзе падабацца, але справа ня толькі ў гэтым. Проста вельмі складана цяпер знайсьці нейкі стрыжань, які б прадстаўляў зьвязаную сыстэму каштоўнасьцяў.

    У працэсе аналізу гэтых каштоўнасных дэбатаў у Эўропе я ў сваёй кнізе стаўлю пытаньне, ці можа гэтым апірышчам быць рацыяналізм, устаноўка на крытычную дыскусію. Але і тут няма кансэнсусу, цяпер вельмі моцнай ёсьць тэндэнцыя такога стаўленьня да навукі, навуковага пазнаньня, што гэта нешта, што накідвае агульную волю. Іншы добры кандыдат на каштоўнасную базу — правы чалавека, але і там вельмі моцныя каштоўнасныя канфлікты.

    Заходнюю Эўропу я ўспрымаю як вартасную крыніцу натхненьня. Але крытычнае ўспрыманьне заходнеэўрапейскіх каштоўнасьцяў зьяўляецца адпаведнай пазыцыяй. Бо некрытычнае, бяздумнае ўспрыманьне, якое было да гэтага часу, зьяўляецца неапраўданым.

    — Каго вы лічыце аўдыторыяй сваёй кнігі? Палітыкаў, беларусазнаўцаў — ці больш шырокага польскага чытача? Як вы прэзэнтуеце Беларусь палякам?

    — Кніга ад пачатку задумвалася як адрасаваная польскаму чытачу. Што тычыцца мэтавай катэгорыі, то пасьля пэўных узгадненьняў з рэдактарамі я абраў такую оптыку, што, ня гледзячы на навуковы матэрыял, яна пададзеная ў папулярнай форме.

    — Ці закранулі вы ў сваёй кнізе тыя зьмены, што адбыліся ў беларуска-эўрапейскіх дачыненьнях апошнія 2-3 гады?

    — Так, я пільна сачыў за ўсімі публікацыямі, што зьяўляліся ў Беларусі на гэтую тэму. Я цытую некалькі дзясяткаў аўтараў, якія пісалі на гэтую тэму — у тым ліку і ваш, спадар Цыганкоў, артыкул «Лукашэнка як не абсалютнае зло». Бо вельмі важна данесьці чытачам, што цяпер вельмі спэцыфічны пэрыяд, пераходны, зьмены ў дзяржаўнай ідэалёгіі, зьмены ў геапалітычных прэфэрэнцыях. Магчыма, гэтыя рэчы не зьяўляюцца вельмі глыбокімі, але яны сымптаматычныя.

    — А што наконт зьмены стаўленьня да афіцыйнага Менску «з таго боку»? Паказальна, што апошнія гады гэтыя зьмены ўзначаліла Варшава, якая ў свой час была ці не галоўным апанэнтам беларускага рэжыму, а цяпер у авангардзе «нармалізацыі» стасункаў зь Менскам? Чым бы вы б гэта патлумачылі?

    — Для Польшчы заўсёды было ключавым пытаньнем праблема польскай меншасьці на тэрыторыі былога СССР, у тым ліку ў Беларусі. І цяперашні ўрад Партыі права і справядлівасьці, для якога гістарычная памяць, умацоўваньне нацыянальнай супольнасьці зьяўляецца цэнтральнай тэмай, галоўны акцэнт робіць на тое, як вынайсьці адпаведную форму падтрымкі польскай меншасьці ў Беларусі. А мы ведаем, што з шэрагу прычынаў гэта вельмі нялёгка. Таму адным з пабочных прадуктаў гэтай устаноўкі стала пэўнае зьмяншэньне падтрымкі беларускай грамадзянскай супольнасьці, курс на пацяпленьне адносінаў з афіцыйным рэжымам.

    Іншая крыніца, агульнаэўрапейская — у сувязі з імпэрыялістычнымі захадамі Расеі варта даць большае поле манэўру для Менску. Таму польскія прычыны тут супадаюць з агульнаэўрапейскімі.

    — Акурат апошнія тыдні ў Беларусі вялася даволі шырокая грамадзкая дыскусія пра беларуска-польскія стасункі на фоне ўстаноўкі помніка Касьцюшку. Пры гэтым гучалі такія меркаваньні, што «для палякаў, як і для расейцаў, мы ніколі не былі нацыяй. Нацыяй для іх мы не зьяўляемся і цяпер». Ці можна сьцьвярджаць, што Польшча паважна ставілася да беларускага сувэрэнітэту прынамсі апошнія 25 гадоў?

    — Апошнія 25 гадоў у Польшчы пануе «дактрына Гедройця», паводле якой Польшча ўмацоўвае незалежнасьць Беларусі, Украіны, Літвы, робіць гэта шляхам падтрымкі нацыянальнай сьвядомасьці ў гэтых краінах. Але, акрамя афіцыйнага ўзроўню, ёсьць абшар неафіцыйных, прыватных пазыцыяў, якія нярэдка інсьпіраваныя памяцьцю пра тое, як было ў міжваенны час. Гэта значыць, асіміляцыйная тэндэнцыя, скіраваная на тое, каб беларусы надта моцна не ўмацоўвалі сваю нацыянальную сьвядомасьць у тым ліку, не спрабавалі «нацыяналізаваць» Касьцюшку, Міцкевіча і гэтак далей. І гэты ўзровень не зьвязаны з афіцыйным, але часам дае пра сябе знаць.

    — Ці лічаць палякі беларусаў эўрапейскай нацыяй? Ці тут перш за ўсё самі беларусы «вінаватыя» у тым, як да іх ставяцца, бо хапае прычынаў сумнявацца ў эўрапейскасьці беларусаў?

    — На базе тых размоваў, дыскусіяў, у якіх мне шмат гадоў даводзіцца ўдзельнічаць, магу сказаць — у Польшчы дамінуе ўстаноўка, што Беларусь павінна быць эўрапейскай краінай. Адначасова адзначаецца, што цягам доўгага часу, цягам двух стагоддзяў Беларусь знаходзілася ў арбіце ўплыву Расеі і пазьней СССР, і гэта спараджае аб’ектыўныя перашкоды да збліжэньне Беларусі з Эўропай. Тым ня менш на «павіннасным» узроўні дамінуе перакананьне, што варта ўмацоўваць у Беларусі менавіта эўрапейскі выбар.

    — Ваша кніга была замоўленая і заплянаваная менавіта для польскага чытача. Але ў Беларусі назіраецца відавочны дэфіцыт такіх паліталягічных кнігаў пра беларускія рэаліі. Ці ёсьць варыянты, каб кніга выйшла на беларускай мове для беларускага чытача?

    — Мне, вядома, хацелася, каб гэтая кніга выйшла ў Беларусі, я яе адпаведным чынам адаптаваў бы да беларускіх рэаліяў. Спадзяюся, што будзе нейкі водгук з боку выдаўцоў і ўдасца папрацаваць дзеля яе перакладу на беларускую мову.

    20 комментариев

    avatar
    Честный, адекватный батюшка.
    0
    avatar
    Гэта каталіцкі святар, а не тое, што вы напісалі (бацюшкі- гэта руське-праваслаўнае)
    +2
    avatar
    Окей, я мирской человек, мне можно.:)
    0
    avatar
    Честный, адекватный батюшка.
    ПопОв следует оценивать, прежде всего держа в уме, какую именно профессию они представляют и какие цели перед собой ставят. Т.е. они будут говорить все, что во-первых идет на благо их бизнеса, во-вторых согласуется с «генеральной линией» их патронов.
    -2
    avatar
    А што пан думае пра рэлігію пад назвай «сіянізм»?
    0
    avatar
    А што пан думае пра рэлігію пад назвай «сіянізм»?
    Ничего. Ибо, нет такой религии. Есть религия «иудаизм» и есть политическое (политико-философское — я реально не знаю) движение «сионизм». Так о чем именно вас интересует мое мнение?
    +1
    avatar
    Так о чем именно вас интересует мое мнение?
    Что во-первых идет на благо еврейского бизнеса, во-вторых, что согласуется с «генеральной линией» их патронов? — у кантэксце Беларусі. Вы ж не адмаўляеце важнасць ролі сіянізму ў падзеях ХХ ст. і ролю габрэйства ў пабудове ды існаванні СССР?
    0
    avatar
    Что во-первых идет на благо еврейского бизнеса, во-вторых, что согласуется с «генеральной линией» их патронов? — у кантэксце Беларусі.
    Все тоже самое, что и об остальных религиях и национальностях. Все делают бизнес, на вас, к примеру, московские попЫ или ватиканские, я не уверен, да и не суть важно. На мне — никакие. Пока это не запрещено законом они (любые попЫ), в праве это делать, к моему глубокому сожалению.
    -1
    avatar
    Все делают бизнес, на вас, к примеру, московские попЫ или ватиканские, я не уверен, да и не суть важно. На мне — никакие.
    :)
    Ну тады пан на «папах» робіць бізнэс — бо для чаго ж існуе рэлігія або палітычны рух? Пан жа верыць у існаванне Б-га? Я забылася — ці не?
    Тэрытарыяльны нацыяналізм таксама род бізнэсу — супольная справа па далучэньню да цывілізаванага ладу жыцця.
    0
    avatar
    Ну тады пан на «папах» робіць бізнэс — бо для чаго ж існуе рэлігія або палітычны рух?
    Нет. Я держусь от подобных вещей подальше. Хотя очень странно ставить «религию» и «порлитическое движение» рядом. Для меня это совершенно разныне вещи. Хотя могут быть ублюдочные гибриды, типа местного убогого «БХД».
    Пан жа верыць у існаванне Б-га? Я забылася — ці не?
    Я агностик.
    Тэрытарыяльны нацыяналізм таксама род бізнэсу — супольная справа па далучэньню да цывілізаванага ладу жыцця.
    Национализм бывает только 2 типов «этнический» и «гражданский». «Территориальный» это ваши личные «научные» изыскания? *lol* Не может быть «общего дела» для «присоединения к цивилизованному устройсвту жизни». Цивилизация, она как и разруха, не в сортирах (политических и/или религиозных движениях), а в головах. То есть, пока у вас не будет цивилизации в голове, никакого цивилизованного образа жизни не предвидится.
    +2
    avatar
    «Территориальный» это ваши личные «научные» изыскания? Не может быть «общего дела» для «присоединения к цивилизованному устройству жизни». Цивилизация, она как и разруха, не в сортирах (политических и/или религиозных движениях), а в головах. То есть, пока у вас не будет цивилизации в голове, никакого цивилизованного образа жизни не предвидится.
    Ну так — мой тэрмін. Тэрытарыяльны нацыяналізм — гэта тутэйшасць. «Я нарадзіўся тут». Тут нарадзіліся мае продкі. Гэты кавалак зямлі належыць НАМ. Калі казаць пра этнічнасць, дык выпаўзуць розныя тараканы — і не дамовяцца. А да супольнасці дзейных грамадзян мы не дараслі. Гэта вынік камуняцкага панаваньня. Яно паранейшаму ахоўвае разруху ў галовах. Можа панаваць толькі пры ўмове гэтай разрухі — заслона жалезная на межах амаль знята і камунафашызм даволі зручна пераўстроіўся. Але бой за разруху ў галовах трымае — інакш мы ўужо дакладна ведалі б імёны тых, хто паліў Хатынь. І што адбылося на Броннай.
    0
    avatar
    Тэрытарыяльны нацыяналізм — гэта тутэйшасць. «Я нарадзіўся тут». Тут нарадзіліся мае продкі. Гэты кавалак зямлі належыць НАМ.
    Я тоже за частную собственность на землю.
    Калі казаць пра этнічнасць, дык выпаўзуць розныя тараканы — і не дамовяцца.
    Согласен.
    А да супольнасці дзейных грамадзян мы не дараслі.
    Мы еще до «граждан» не доросли. Хотя «гражданин» и «гражданская позиция» это тоже из разряда внутренних убеждений. ИМХО.
    Гэта вынік камуняцкага панаваньня.
    Все это было еще задолго до коммунистов.
    Яно паранейшаму ахоўвае разруху ў галовах. Можа панаваць толькі ўмове гэтай разрухі — заслона жалезная на межах амаль знята і камунафашызм даволі зручна пераўстроіўся. Але бой за разруху ў галовах трымае — інакш мы ужо дакладна ведалі б імёны тых, хто паліў Хатынь. І што адбылося на Броннай.
    Разруху в своей голове охраняете вы сами. Правильно думать о будущем, в первую очередь. А когда проблемы текущего дня решены, можно обратится и к прошлому.
    0
    avatar
    А когда проблемы текущего дня решены, можно обратится и к прошлому.
    Скажыце гэта ля мора Чырвонага. Вось ужо прыклад прыцягненьня гары праблем у сучаснасць!
    Слухала днямі ўспаміны дзяцей, цяпер бабулек, як іх выкідвалі з роднай зямлі — у 1940-м і натрапіла на ўспаміны краўца з Сонча, здаецца, што не пайшоў размяркоўвацца ў 1942-м і выбраў потым Мальмё абы быць бліжэй да радзімы — да Польшчы, да Сонча, дзе кожны камень ведае.
    0
    avatar
    «Генеральная линия» любой религии- расширение своего ареала влияния среди людей.
    +1
    avatar
    «Генеральная линия» любой религии- расширение своего ареала влияния среди людей.
    Вот именно.
    0
    avatar
    «Генеральная линия» любой религии- расширение своего ареала влияния среди людей.
    Садитесь, двойка.
    Многие религии не занимаются прозелитизмом, те не расширяют свой ареал влияния.
    Прозелитизм одобряется не во всех религиях (религиозных течениях): в эндогамных этноконфессиональных общинах друзов и алавитов он напрямую запрещён.
    В индуизме в настоящее время в отношении иноплеменников прозелитизма практически нет. Формально в этой религии существует процедура обращения. Ортодоксальные индуисты считают, что обращённый должен стать членом какой-либо касты, а принадлежность к касте определяется по рождению.
    ВИКИ
    0
    avatar
    Многие- это не ответ.

    Садитесь, вам двойка, а не мне.
    Жизнь прожил, а все по викам лазишь, своего опыта не накопил? :D
    0
    avatar
    А не будь цитаты, тут же: «Факты, доказательства!» *lol*

    Вам показали, что выше вы сделали неправомерное обобщение о «всех» религиях. Вместо того, чтобы признать очевидную ошибку («не все, но главные, бла-бла-бла») или молча обтекать (если больше нравится), пытаетесь выдать нужду за добродетель и переходите на личность оппонента. Вы и впрямь считаете это признаком ума и опыта?
    0
    avatar
    Не забудьте теперь сказать что-нибудь душеспасительное и обо мне ;)
    +1
    avatar
    я не живу в Индии, а в Беларуси все так как я написал
    0
    У нас вот как принято: только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут делиться своим мнением, извините.