Беларусь
  • 1182
  • Алесь Астроўскі: Беларускі народ мусіць яднацца вакол адзінай мэты

    Взгляд на ситуацию в Беларуси справа.

    Інтэрвю для радыё “Рацыя” (слухаць тут – www.racyja.com/hramadstva/ales-astrouski-belaruski-narod-musi/)

    РР: Беларусы цягам апошняга тыдня паказалі сваю салідарнасьць. Выйшлі. У абсалютна неспадзяваны спосаб паказалі прыхільнасьць да нацыянальных каштоўнасьцяў. Супраць дыктатуры. Але найважнейшым матывам выхаду стаў гвалт, несувымерны з нармальным разуменьнем грамадзяніна – мірнага чалавека, які жыве ў цэнтры Еўропы.

    Алесь Астроўскі: Усё так, усё так, вядома. Тут склаліся шэраг розных чыньнікаў. З аднаго боку, назапасіўся за 26 гадоў унутры многіх людзей пратэст – такая хранічная зьнявага чалавека, што Беларусь прадстаўляе такі прэзідэнт, і ўсе думаюць, што беларусы такія. І куды не сунься – кажуць: “ой паглядзіце, які ў вас прэзідэнт.” Ён ці сьмешны, ці жорсткі. Але зусім неадэкватны, не ўпісваецца ў нормы. Кагосьці абурыў 80%-ы вынік, кагосьці абурыла тое, што вы кажаце – гвалт. У суме гэта ўсё назапасілася. Ну, ясна, была значная арганізацыйная дзейнасьць штабу Ціханоўскай, якая паспрыяла таму, што ўсё большая і большая колькасьць людзей пачала выходзіць на вуліцы. Чым больш выходзяць, тым большая колькасьць людзей дазваляюць сабе таксама выявіць пратэст.

    РР: Ці гэта значыць, што апошні тыдзень, калі людзі выйшлі зь бел-чырвона-белай сімволікай – ня зь белай – не задаволілі спадзяваньняў, стратэгічных задумаў, якія былі ў кампаніі Бабарыкі, Цапкалы, Ціханоўскіх?

    Можна не сумнявацца, што ўсе тры названыя вамі асобы, гэта прарасейскія агенты, якія павінны былі стаць Лукашэнкам 2. То бок, мусілі праводзіць такую ж прарасейскую палітыку, але быць значна менш “страпцівымі”, чым Лукашэнка, на дадзеным гістарычным этапе. І значна больш прыхільнымі да гібрыднага аншлюсу, які па недарэчнасьці завецца “интеграцией”. Гэта былі галоўныя планы. І вось вы сапраўды заўважылі самую важную асаблівасьць, якая адбылася за апошнія два тыдні. Спачатку кампанія праходзіла пад лапцямі-тапцямі, калі вы памятаеце, так пачыналася. Мы зрабілі ўсё магчымае ў інфармацыйнай прасторы, каб гэты варыянт, дзе беларуская рэвалюцыя абразьліва называлася б “лапатнай”, быў спынены. Пасьля гэтага з Масквы прыйшлі вядомыя белыя стужачкі, белыя балёнікі, якія Пуцін называў “презервативами”. А апошні тыдзень убачылі рэзкія зьмены. Усе пратэстныя акцыі, фактычна рэвалюцыйныя, адбываюцца пад беларускай нацыянальнай сімволікай. Гэта якасна зьмяніла сітуацыю. Настолькі якасна, што я проста адчуваю, што і ў штабе Ціханоўскай, і ў Расеі, і ў Еўразьвязе трапілі ў стан прастрацыі. Яны былі нават псіхічна не падрыхтаваны да таго, што ўсё гэта адбудзецца. Вось зьвярніце ўвагу: яны даўно лічылі, што Лукашэнка зьнішчыў усё нацыянальнае, усё патрыятычнае. Самыя галоўныя ворагі для яго заўсёды былі… “сьвядомыя”. То бок, тыя людзі, якія ўсьведамляюць адказнасьць за лёс свайго народу, за лёс сваёй Бацькаўшчыны, за лёс сваёй дзяржавы. І лічаць каштоўнасьці дзяржавы, народу, нацыі, зямлі сваёй – асабістымі каштоўнасьцямі. Таму яны й змагаюцца. Гэта самыя лепшыя людзі нашага народу. Ды й у кожнага народу так. І яны, аказваецца, зьяўляюцца галоўнымі ворагамі Лукашэнкі. Ён увесь час – дваццаць шэсьць гадоў – “душыў”, зьнішчаў, выганяў за межы Беларусі, выкідаў з працы, не даваў рабіць кар’еры менавіта такім людзям, у якіх у душы былі гэтыя пачуцьці.

    Ну й усе злодзеі вакол паціралі рукі. Маўляў, Лука выпальвае беларускую зямлю, робіць яе нічыйнай, а потым мы гэтага чалавека, які не разумее, што робіць, адкінем, а самі прыйдзем і захопім вашы заводы, вашу зямлю і гэтак далей. А затым будзем казаць, што “ўсё гэта зрабіў Лукашэнка – ня мы”. І тут раптам, і тыя, хто на Захадзе, і тыя, хто ў Расеі, і ў штабе Ціханоўскай, прадстаўнікі Расеі, усе гэтыя “кансультанты”, раптам убачылі, што той праект, што яны планавалі, пад гэтымі белымі стужачкамі, набывае абсалютна нацыянальную адметнасьць. І патрабаваньні на вуліцах – у сотняў тысячаў чалавек у Менску, дзясяткаў тысячаў чалавек у Гародні, ну, мы ж гэтаму ўсе сьведкі – адбываюцца пад беларускай сімволікай. Выходзяць людзі, якія з глыбіні душы адчуваюць патрабаваньне: каб Беларусь была нармальнай, беларускай дзяржавай. Каб ёю кіравалі нармальныя беларускія, патрыятычныя людзі, арганізоўваючы гэтае жыццё, уладкоўваючы яго. Людзі, якім можна было давяраць. Таму што яны, відавочна, – шчырыя, сумленныя. Такія людзі ёсьць.

    Вось гэтае пачуцьцё, з глыбіні душы, магчыма, да гэтага часу яшчэ не сфармуляванае, але яно праяўляе сябе ў выглядзе гэтай якаснай зьмены. І менавіта гэтая якасная зьмена ўсяго фармату, ілюстратыўнага, фармату ў выглядзе малюнка, які мусіць Еўразьвяз паказваць на сваім тэлебачаньні, маскоўскія каналы мусяць паказваць па сваім тэлебачаньні, гэта стала нечаканасьцю для тых, хто паціраў рукі, разьлічваў, што яны захопяць тут ўсё: і зямлю, і нашыя заводы, і фабрыкі, зробяць беларусаў нейкімі абстрактнымі грамадзянамі незразумела чаго. Ну, фактычна рабамі на ўласнай зямлі. Для іх гэта прастрацыя, для іх праблема. І мы бачым, што апошні тыдзень, менавіта з-за гэтага, я лічу, адбылася затрымка тых падзеяў, якія адбываюцца.

    РР: Ёсьць пратэстны патэнцыял, але ён ня мае ідэалагічнай афарбоўкі. Зьяўляюцца некаторыя цэнтры сілы, так бы мовіць, камітэт, круглыя сталы, прапановы нейкіх планаў выхаду ад антыкрызавых менеджараў. Але людзі не бяруць ані першае, ані другое, ані трэцяе.

    Як толькі чуеце: не “беларускі народ”, не “беларуская зямля”, не “беларуская ўлада”, а “грамадства”, “Лукашэнка”, “вертыкаль” ці нешта аналагічнае, то чалавек, які карыстаецца такім дыскурсам, нават не ўяўляе, пра што гаворыць. Ці да чаго імкнецца ў адпаведнасьці з законамі прыроды, законамі сьвету, сацыяльнага разьвіцьця, законамі натуральнай сацыяльнай справядлівасьці. У такііх людзей няма ўяўленьняў, што Беларусь павінна быць беларускай, дэмакратычнай, дзяржавай, што ёю павінны кіраваць лепшыя беларусы. Чаму? А таму, што ім не за гэта плацяць. Але ж людзі інтуітыўна адчуваюць, што кіраўнічыя нейкія сігналы ім патрэбны ад сапраўдных патрыётаў. Разумееце, ад сапраўдных, шчырых, якім можна давяраць. Людзі цяпер у такім стане, што яны ведаюць, у цэлым, у прынцыпе, што яны хочуць, але яны ня ведаюць, на каго канкрэтна арыентавацца. І сапраўды, у гэтым плане – дэфіцыт.

    Мала таго, ну паглядзіце, уся сітуацыя, якая адбываецца ў Беларусі, такі своеасаблівы навуковы эксьперымент. У навуцы, для таго, каб даведацца, як функцыянуюць органы, сістэмы, часта робіцца нейкае эксьперыментальнае ўзьдзеяньне, а потым арганізм павінен неяк адказваць на гэта ўзьдзеяньне – тым ці іншым чынам – сваімі хімічнымі зьменамі, фізіялагічнымі рэакцыямі, марфалагічнымі зьменамі. І тады мы даведаемся, на грунце якіх заканамернасьцяў жыве арганізм. Вось з беларускім грамадствам і з тымі сіламі, якія акружаюць Беларусь, у дазеным выпадку, адбываецца тое самае. Зьвярніце ўвагу, у Беларусі адбываюцца рэвалюцыйныя зьмены, а той, хто нам казаў увесь час (дзясяткі гадоў) пра “правы чалавека”, што, маўляў, гэта галоўная праблема, права на жыццё, права на свабоду (трындзелі з Захаду так званыя лібералы), на самай справе – кудысьці зьніклі. У самы адказны момант, калі варта заявіць, ад імя Еўразьвязу, што ў Беларусі парушаюцца правы чалавека – права на справядлівыя выбары, права на свабоду слова. Чаму б ім не ўключыцца ў працэс, чымсьці дапамагчы, выявіць сапраўдных лідараў, дапамагчы арганізавацца, вывезьці людзей за мяжу і арганізаваць там нейкія канферэнцыі. Дапамагчы скласьці праграму. Ніякай падобнай дзейнасьці мы не назіраем…

    РР: І існуе ж Рады Бясьпекі, якая мусіць дбаць пра гэта.

    Мала таго, што існуе Рада Бясьпекі, якая павінна ўзбудзіцца. Існуе Будапешцкі мемарандум з 1994 года, дзе адказнасьць па захаваньні незалежнасьці і тэрытарыяльнай цэльнасьці Беларусі бралі на сябе ЗША, Вялікабрытанія, Расея. Далучылася да іх і Францыя. Штосьці яны не ўзбуджаюцца выконваць свае абавязкі, якія бралі.

    Больш за тое, усё, што мы назіраем з боку тых памочнікаў, гэтак званых, з Захаду – было бачна даўно. Я упершыню зьвярнуў увагу 20 гадоў таму, што ў дыскурсе, які ішоў з Захаду, паняцьце “Беларусь” практычна зьнікла, абсалютна зьнікла паняцце “беларускі народ”… Якія хочаш абстракцыі: “грамадства”, “сацыяльныя працэсы”, “дзяржаўныя механізмы”, “дзяржаўныя органы”, “прэзідэнт”, “міністры”. Гэта ёсьць. А тое, што ў Беларусі жыве беларускі народ, што гэта ён зьяўляецца гаспадаром на сваёй зямлі, гаспадаром свайго лёсу, і, узначалены сваёй патрыятычнай нацыянальнай элітай, зьяўляецца галоўным суб’ектам у Беларусі – ані слова. І вось да гэтага часу сказаць, што паўстаў беларускі народ, нягледзячы на рэпрэсіі, і што яму варта дапамагчы – мы гэтага ня бачым і ня чуем.

    Гэты феномен павінен быць улічаны людзьмі, якія ўсё яшчэ разьлічвалі на “дэмакратычны Захад”. Аказваецца, што там ёсьць свае мілеры, дзерыпаскі, сечыны, які паціраюць рукі. Вось яны разьлічваюць, што Беларусь гатовая для таго, каб яны чарговыя прыбавілі мільярды да сваіх мільярдаў. На Захадзе цікаўнасьць да Беларусі пакуль абумоўлена найперш гэтым. І калі ім там здаецца, што гэтая перспектыва сьвеціць, то яны гатовыя і дапамагаць, і змагацца за зьмену ўлады, і за дэмакратычны працэс. А калі ня сьвеціць – калі тая ж Ціханоўская ці такія людзі, як я, заяўляюць, што ў Беларусі, у прынцыпе, жывуць беларусы, і што мы павінны застацца незалежнай краінай, быць гаспадарамі на сваёй зямлі – то мы перастаем цікавіць Захад. Вось што высьвятляецца. І таму ўжо Пуцін дазваляе сабе ўсе гэтыя злачынствы. Што над чачэнскім народам, што з агрэсіяй супраць Грузіі, што з агрэсіяй супраць Украіны. То цяпер пагражае анэксіяй Беларусі. І гэта ўсё абумоўлена тым, што ў яго ёсьць памочнічкі на Захадзе, якія робяць выгляд, што яны нічога не заўважаюць.

    РР: Спадару Алесю, праз гэтую цемру цяжка бачыць тое сьвятло, якое чакаюць беларусы. Што ім рабіць у гэтай сітуацыі? Калі сілавы блок пад кіраўніцтвам Лукашэнкі не дае людзям выказвацца на мірных сходах, пачынаюцца хапуны. Цяпер занепадае рух працоўных. Якое выйсьце?

    Тут хутчэй за ўсё ня цемра, тут наадварот занадта шмат сьветла стала… Раптам былі аблокі, аблокі, а затым разышліся і яркае сонейка… Усе дэзарыентаваныя. Многія даўно ўжо такой радасьці ня бачылі, каб столькі вакол аказалася прыхільнікаў – людзей з тымі ж думкамі, з тымі ж марамі, што і ў іх. Усе зноў родныя, блізкія. І нас дзясяткі тысячаў у Гародні і сотні тысячаў па ўсёй Беларусі. Гэта такая радасьць, такія эмоцыі… Але як больш дасьведчаны чалавек, я разумею, што тут трэба сябе троху стрымліваць і думаць больш рацыянальна.

    Ужо адбываецца шэраг працэсаў, каб спыніць гэтую прабеларускую, пранацыянальную накіраванасьць пратэстных акцыяў. Каб пакалоць нас, каб адвесьці ў нейкі бок. Што трэба рабіць у такой сітуацыі?

    Па-першае. Ну, беларусы ня будуць выходзіць кожны дзень. Тым больш, у працоўны час. Беларусы дазваляюць сабе выходзіць у вольны час, вольны ад працы. Я проста ўяўляю, што ў кожную нядзелю, як у Гародні, у дзьве гадзіны, мы ўсё роўна ўпарта зьбіраемся – выходзім і дэманструем свае пратэстныя настроі.

    Але што мы пры гэтым прапануем? Ну, ясна, што выбары мы ўсе не прызнаем, Лукашэнка – не прэзідэнт, яго легітымнасьць у значнай ступені зьніжана. Але мы не забываем, што існуе небясьпека для нашай дзяржавы. Ну, вядома, ня з боку Польшчы, пра што кажа Лукашэнка і яго прапагандысты. Асноўная небясьпека застаецца за Расеяй. Там самы галоўны для нашай краіны вораг на сёньняшні дзень. Таму нельга рабіць памылак. Усе нашыя акцыі павінны быць выключна мірнымі. Не паддавацца на ніякія правакацыі. Увесь сьвет убачыў, наколькі пратэсты беларусаў адрозьніваюцца ад пратэстаў той жа БЛМ у ЗША. Тыя суправаджаюцца пагромамі, падпаламі з крадзяжамі, з гвалтаваньнямі, забойствамі. І гэта цягнецца ўжо шмат часу. Нашы пратэсты выключна канструктыўныя. Мы пратэстуем, часта голасна, але не паддаемся на ніякія правакацыі. Каб была не пабіта аніводная шыбы, не перагорнута аніводная сьметніца. Гэта могуць рабіць толькі правакатары. Калі б’юць шыбы, то правакатараў адразу трэба здаваць у міліцыю. Бо яны жадалі б нам прыпісаць гэта. Каб у іх была зачэпка прымяніць нейкую сілу. На самай справе ніякай зачэпкі няма, калі свабодны чалавек, у свабодны ад працы час, у выходны дзень выходзіць і выказвае сваю пазіцыю. Ён не вінаваты, што вакол яго дзясяткі, ці сотні тысячаў людзей сабраліся з такой жа самай пазіцыяй.

    Сэнс гэтага пратэсту: патрабаваньне нармальных, дэмакратычных выбараў. Каб на гэтых выбарах усе, хто жадае, прапанавалі людзям праграмны вобраз будучай беларускай дзяржавы. Што яны прапануюць людзям зрабіць, каб зьмянілася ў лепшы бок для людзей. І гэтыя праграмы, натуральна, будуць розныя. Некаторыя будуць казаць, што патрэбныя шчыльныя сувязі з Расеяй. Некаторыя будуць казаць, што трэба цалкам адвярнуцца ад Расеі, і зрабіць шчыльныя сувязі з Захадам – уступаць у Еўразвяз. Я, напрыклад, прыхільнік таго, што Беларусь мусіць быць другой Швайцарыяй. І мы павінны мець роўныя карысныя добрасуседскія стасункі і з Расеяй, і з Захадам. І сачыць за тым, каб яны заставаліся роўнымі і з Захадам, і з Расеяй. У той жа час былі самастойныя і ганаровыя, як швайцарцы. І з дабрабытам, як швайцарцы. І з бясьпекай, як швайцарцы. І ўсе нам зайздросьцяць, як швайцарцам. Толькі, паколькі мы не горная краіна, а амаль раўніна – то яшчэ і больш.

    Акрамя таго, мы знаходзімся ў геаграфічным цэнтры Еўропы. У нас такія перавагі, ну, проста не сказаць. Для таго, каб да гэтага дайсьці, патрэбны нармальныя выбары, з нармальнай канкурэнцыяй праграм, а не грошай ці штабоў з піяршчынай рознай. Усё на рацыянальнай аснове. Вось гэта мы патрабуем. Не адхіляемся ні на якія там “Далоў Луку”, напрыклад, нават. Не адхіляемся на “адкліканьне дэпутатаў парламанту”. Парламант у крытычны час, як вы памятаеце, напрыклад, ва Украіне застаўся ключавой апорай дзяржаўнасьці. Застаецца ў нас Рада міністраў – легітымны орган пры ўсіх абставінах, нават калі Лукашэнка кудысьці ўцячэ. Гэтыя органы дзяржаўнай улады – легальныя, афіцыйныя, пры ўсіх выпадках, асабліва ў пераходны перыяд павінны заставацца.

    Канцэнтруемся толькі на адным – патрабуем нармальных выбараў, рацыянальных. З канкурэнцыяй праграмаў, а не грошай.

    І ў пераходны перыяд думаем пра тое, як гэтыя выбары арганізаваць. Я лічу, што гэтыя выбары могуць быць арганізаваны па ўзоры разьвязаньня крызіснай сітуацыі ў Польшчы 40 гадоў таму. Тады, як многія памятаюць, была аналагічная абсалютна сітуацыя. Вайсковае становішча ўвёў Ярузэльскі. З Польшчай на мяжы ў нашых лясах гарадзенскіх стаялі так званыя партызаны. Гэта мала хто ведае далей на ўсход (я памятаю, на ФПК паехаў і масквічам расказваў, хто такія партызаны савецкія. Гэта службоўцы ў вайсковай форме зь пілёткамі й з валасамі да плечаў). І як вы памятаеце, Ярузэльскі арганізаваў круглы стол усіх аўтарытэтных палітычных сілаў, дзеля агульнанацыянальных інтарэсаў Польшчы. Яны прынялі рашэньне праводзіць нармальныя выбары. Вось у нас абсалютна аналагічная сітуацыя. Я думаю, патрабаваць ад Лукашэнкі, патрабаваць ад штабу Ціханоўскай арганізацыі круглага стала з удзелам усіх аўтарытэтных асобаў Беларусі, якія распісваюць гэтыя выбары. Якія падпісываюцца, што гэта самая галоўная мэта. І калі ўсё гэта адбываецца, мы гэты крызісны стан – з усёй небясьпекай, з правакацыямі, чуткамі, якія зараз лётаюць паўсюль, з гэтымі цітушкамі, якія перыядычна зьяўляюцца – пакідаем у гісторыі й пераходзім у іншую, канструктыўную плынь.

    Уся энэргія пратэсту тады ператворыцца ў канструктыўную плынь, якая павядзе нас у сьветлую будучыню.

    28 комментариев

    avatar
    В принципе правильно все сказал. И про Запад правильно, и про Россию Путина правильно. Все имхо.
    0
    avatar
    А апошні тыдзень убачылі рэзкія зьмены. Усе пратэстныя акцыі, фактычна рэвалюцыйныя, адбываюцца пад беларускай нацыянальнай сімволікай. Гэта якасна зьмяніла сітуацыю
    заквэцалі БЧБ страшэнна… Ужо ў тыя ночы мірных начных пратэстаў.
    -4
    avatar
    каб жа не тыя тры ночы каментаў ад рунрэхтаў… З тым раздушаным пад коламі аўтазака, тым няшчасным мірным беспрытомнікам, тым мірна ішоўшым з гаражоў з арматурай… На пошце дзяўчынкі адна адной расказвалі, як ламалі ногі з разбегу — мірныя пратэстуны… Не сабе.
    Калі сілавы блок пад кіраўніцтвам Лукашэнкі не дае людзям выказвацца на мірных сходах, пачынаюцца хапуны. Цяпер занепадае рух працоўных. Якое выйсьце?

    Тут хутчэй за ўсё ня цемра, тут наадварот занадта шмат сьветла стала… Раптам былі аблокі, аблокі, а затым разышліся і яркае сонейка… Усе дэзарыентаваныя. Многія даўно ўжо такой радасьці ня бачылі, каб столькі вакол аказалася прыхільнікаў – людзей з тымі ж думкамі, з тымі ж марамі, што і ў іх. Усе зноў родныя, блізкія. І нас дзясяткі тысячаў у Гародні і сотні тысячаў па ўсёй Беларусі. Гэта такая радасьць, такія эмоцыі…
    -4
    avatar
    Какие удивительные метаморфозы происходят! Ранее на сайте «Наша земля» Монро был отщепецем, нечто вроде злобного шута, который срался со всем по-страшному, Каким только словами он там того Островского не называл. А теперь, во оно как "правильно. Все имхо."
    -2
    avatar
    А вы не помните почему я там «срался»? По каким принципиальным вопросам? Так вот вспомните. А тут я с его мнением согласен.

    Вместе диктатора бить веселей.

    -2
    avatar
    я отказываюсь вас понимать, Монро. То вы в течение 2 недель подробно доказываете что нет никакой борьбы, есть ее имитация(полностью с этим согласен), теперь вдруг говорите о какой-то борьбе с диктатором то вы пышите гневом в адрес минусующих вас, то сами минусомет расчехляете.Как вас понимать?
    0
    avatar
    А мне чихать на ваше непонимание, провокатор.:P
    -4
    avatar
    достойный ответ достойного человека
    -1
    avatar
    я отказываюсь вас понимать, Монро. То вы в течение 2 недель подробно доказываете что нет никакой борьбы, есть ее имитация(полностью с этим согласен), теперь вдруг говорите о какой-то борьбе с диктатором то вы пышите гневом в адрес минусующих вас, то сами минусомет расчехляете.Как вас понимать?
    gruppe_r Да никак его не понимайте, нет у него своего мнения. Насмотрелся российской пропаганды и очень сильно испугался, теперь испуг понемногу проходит и он начинает «смелеть».

    -1
    avatar
    Это не тот ли нацист — преподаватель из Гродненского меда, которого уволили за пропаганду антисемитизма? Помню он присоединился с таким же антисемитам — семье Мурашек… Там еще подвизался гений белорусизации Позняк. Все это шелуха, пытающаяся обос-ть революцию. Народу, на самом деле, плевать и на КС и на Алексиевич, и на всех змагаров, которыеповыползали, когда перестали бить. Эти все люди — болтуны с 2% электората. Белорусы стали структурироваться по телеграмм каналам. В каждом районе, в каждом квартале есть чат, который в момент может собрать тысячи. Уже и до нексты дела никому нет. Степа свое дело сделал — белорусы начинают ненавидеть Путина и Кремль. На новых выборах Бабарико не победит. Поэтому Вова и держится за Луку. Времени у него немного — Хабаровск полыхнет по всей стране, а Беларусь вольет туда бензина. Запад в очередной раз кинул Москву на многоходовочке, а жадный до власти и исторической миссии Таракан похерил ОДКБ и союзное государство, облив помоями Пашиняна с его признанием.
    +2
    avatar
    семье Мурашек
    Он самый. Кстати, как там Мурашко, интересно, жив-здоров?
    Похоже, ты только что вернулся? Что там в городе происходит?
    -2
    avatar
    Туда сюда слоняются люди. По ходу смысл акций разозлить Луку. Получается) Лукашенко, как по мне, по крайне мере на окраинах, не управляет городом. В моем районе точно. В Минске марш раз в неделю, а у нас — каждый день!))) Ментов нет, гаевых нет, ОМОНа нет! Тока рОмы бегают табунками по двору. Вольница. Выходишь на авеню с курицей гриль и бутылкой — все тебе рады, приветствуют… Светят фонариками, висят БЧБ флаги, «Жыве Беларусь!» Короче район — большая семья. Уголовщины нет. Убийства, драки, воровство из автомобилей — все на паузе. Народ един. Это факт.
    +2
    avatar
    праздник непослушания:).Ну а перспективы? что через неделю будет?
    -2
    avatar
    Думаю что не успокоится. Так жить намного прикольней. Луку ненавидят абсолютно все, а у меня Каменная Горка. Огромный микрорайон. Тясяч 300 или около того.Скажи что за Луку — сразу получишь в зубы. Ведь 10-го на Пушкинской, 11-го на метро КГ — Каменка и Сухари основа протестующих. Лукашенко точно надо линять. Не пойму на что надеется. Публика рассуждает о том, что надо Сашу подтолкнуть, а то не понимает. И на улицах народ об этом рассуждает. Медленно, но верно, разогревая себя этими всякими акциями, потом дети ментов повалят в школу — давление будет расти до морозов.
    +2
    avatar
    ну что ж, подождем до сентября.Главное что бы он вас поодиночке не передавил
    -2
    avatar
    Он самый. А за что уволили, не посню уже, но точно за радикализм.
    -1
    avatar
    Евреям-студентам начал рассказывать о том, что Холокост — это миф. Те стуканули в ректорат.
    0
    avatar
    Не зря я его критиковал за пещерный национализм выходит. А тут еще и антисемитизм.
    -1
    avatar
    Так у него весь национализм сводился к евреям. На новой земле одни махровые мракобесы. А вы сейчас выволокли это чучело. Нах оно надо?
    0
    avatar
    Тут он все правильно сказал, имхо. Ругаться с наци мы будем после удаления «ябатьки». :)
    -1
    avatar
    Да, норм. За исключением КС.) Он и вправду ни о чем. И да, если Колесникова пропадет, то народ ее сразу забудет. Странно, что не пропадает))) Все пропали, а она как ни в чем не бывало… И кстати тормозит экшн. Женщины вовсю дерутся с мусорами, народ напирает на цепи, а она — у нас мирный протест, отойдите. хз
    +1
    avatar
    Она мне не нравится.
    -1
    avatar
    Она заменила Бабарику в обойме) Норм такая флейтистка) Вообще странно, что в лидерах бабы, совершенно не подходящие, то рвущие баян — домработница Тихановская, флейтистка Маша — думаю это любовница Бабарики) Стремно это все)
    0
    avatar
    Жаль не получается фото скопировать и выложить. На ней подарок Лу на день варенья: траурный венок с черной лентой. На ленте золотыми буквами: "Дорогому Саше от проституток и наркоманов".

    Ужасно смешно. *lol*
    -1
    avatar
    Они рвут шаблоны Луки. Большое им за это спасибо. %)

    0
    avatar
    Нет прямых доказательств, что Колесникова сотрудничает со спецслужбами (ФСБ и КГБ). Но ее поступки и слова говорят о многом. От имени белорусов (втягивая при этом КС) она:
    Призывает ЕС не оказывать финансовую помощь гражданскому обществу, бастующим, жертвам режима, так Москва посчитает такой шаг вмешательством во внутренние дела Беларуси.
    Не вводить персональных санкций против А.Лукашенки и его подельников, так как это, якобы, усложнит переговоры о сложении полномочий с ТНП (бред).
    Выступить Кремлю и Западу посредниками в переговорах КС и диктатором. (Меркель и Макрон «купились» на эту глупость).
    Допустить до участия в предполагаемых выборах самозванца, не подчинившегося воле народа.
    Такие «планы» могли родиться в голове городского сумаcшедшего или врага. Колесникова не «розовая пони». Она расчетлива, цинична, точно знает, чего хочет добиться.
    Поэтому, закономерно возникает вопрос, кто вы есть, Мария Колесникова?
    Хочу напомнить эпизод с ее задержанием, когда ее сразу же выпустили, так как ошиблись с «профилем».
    0
    avatar
    Она мне напоминает попа Гапона. Только в юбке. Кого мне напоминает полный дилетант в политике Алексиевич даже не хочу вспоминать. Одни маты-перематы. Одна надежда на Нехта и его помощников из Варшавского обкома. %)
    0
    У нас вот как принято: только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут делиться своим мнением, извините.