Беларусь
  • 567
  • Бабарыка магутна паказаў, як ён будзе гуляць на электаральным полі Лукашэнкі



    nn.by/?c=ar&i=252120

    Кузнецов комментирует пресс конференцию Бабарико: Не ўсе зразумелі — Бабарыка магутна паказаў, як ён будзе гуляць на электаральным полі Лукашэнкі

    Некаторыя ацанілі прэс-канферэнцыю Віктара Бабарыкі як правальную. Асабіста я з гэтым не згодны і растлумачу чаму, піша ў фэйсбуку заснавальнік «Моцных навін» Пятро Кузняцоў.

    Мяркуючы па тым, што я прачытаў, бо асабіста там не прысутнічаў, мы ўбачылі вельмі магутны старт выбарчай кампаніі, але пакуль не змаглі яго ацаніць. Відавочна, гэты этап яшчэ наперадзе — або я памыляюся і ўдачы гэтага брыфінгу былі выпадковасцямі і многіх чакае расчараванне.

    Ёсць усе перадумовы для таго, каб ён стаў сур'ёзным кандыдатам і змяніў Лукашэнку.

    Бабарыка відавочна і адназначна пазначыў, што будзе гуляць на полі Лукашэнкі, але біць яго тым, недахоп чаго ў таго ў апошнія месяцы агаліўся вельмі моцна ва ўмовах пандэміі каранавіруса — адэкватнасцю.

    Яго пасыл вельмі просты: я буду нармальным адэкватным прэзідэнтам, якога вам будзе лёгка разумець і з якім будзе лёгка знаходзіць супольную мову.

    Пачнём з тэзісаў, якія больш за ўсё абурылі грамадзянскую супольнасць.

    Так, ён сказаў, што не верыць у масавыя рэпрэсіі ў Беларусі. І, кажучы гэта, ён казаў так, як лічыць большасць грамадзян, якія да гэтага часу трывалі гэты рэжым.

    Пастаянная палітычная павестка апазіцыі, праваабаронцаў і мясцовых медыя аб тым, што ў нас дыктатура, не знаходзіла і не знаходзіць у мас водгуку — гэта нікога не хвалюе, бо мізэр сутыкнуўся з гэтым на сваёй скуры.

    Словазлучэнне «масавыя рэпрэсіі» ў народзе пад уздзеяннем падручнікаў гісторыі і СМІ асацыююцца з з'явамі такога маштабу, як ГУЛАГ або чырвоныя кхмеры. Перыядычныя пасадкі дзясяткаў актывістаў цалкам укладваюцца ў разуменне разборак Лукашэнкі і «купкі незадаволеных» — разуменне, якое дзесяцігоддзямі ўбіваецца ў галовы праз дзяржСМІ. Такім чынам, тое, што абуральна для актывістаў, для абывацеля павінна гучаць як «я не збіраюся згушчаць фарбы і палохаць вас яшчэ да таго, як усё здарылася: канцлагераў у краіне няма, не бойцеся нас падтрымліваць, тым больш, што мы — не тая самая купка, а народ».

    Другі «абуральны» тэзіс ідзе прычэпам да першага: гэта пра тое, што ён не верыць у масавыя фальсіфікацыі па схеме «з 5% зрабіць 80%». Выбачайце, роўна аб тым жа пасля кожнай прэзідэнцкай кампаніі казалі сацыёлагі НІСЭПД, толькі іншымі словамі: па іх даследаваннях, яшчэ не было такіх выбараў, дзе Лукашэнка не атрымаў бы электаральную перамогу. Не з 70 і не з 90%, але з 50% + 1 хоць бы.

    У народзе няма і не было адчування, што ў іх скралі іншага прэзідэнта. Народны адчай сённяшняга дня хутчэй звязана з адчуваннем, што ў іх даўным-даўно не было нават выбару, хадзі — не хадзі, нічога не мяняецца, галасаваць няма за каго, «гэты ўчапіўся як клешч і не сыходзіць», галасы «малююць». Не было ў найноўшай гісторыі прэцэдэнту, калі б у народа «скралі перамогу».

    І меседж Бабарыкі, з якім ён стартаваў у выбарчай кампаніі аб тым, што «народнае галасаванне нельга падрабіць», тое, як ён набіраў ініцыятыўную групу — гэта крайняй ступені мабілізацыйны меседж аб тым, што трэба ўсім, усім без выключэння пайсці на выбарчыя ўчасткі, прагаласаваць за яго, а потым ужо мы (упершыню ў гісторыі) паглядзім, як яны адважацца падрабіць вынікі выбараў на 100% або 80%.

    І той, і той тэзісы, на самай справе-мабілізацыйныя і яны пра тое, што не трэба баяцца, бо «ўсіх не пасадзяць» і трэба браць лёс у свае рукі, бо «за ўсіх не фальсіфікуюць».

    Наколькі гэта справядліва і абгрунтавана — іншае пытанне. Гэта можа не падабацца 20% насельніцтва, якія 26 гадоў жывуць, ненавідзячы Лукашэнку, але гэта накіравана на тое, каб уключыць у сваю выбарчую кампанію, у свой электарат 80% астатніх выбаршчыкаў.

    Нам (актывістам, грамадзянскай супольнасці, журналістам) вельмі не падабаецца меседж аб тым, што спачатку мы пабудуем эканоміку, а потым вызначымся з ідэяй і незалежнасцю. Але гэтая пазіцыя адпавядае ўсім чаканням той самай большасці, якую трэба прыцягнуць для перамогі — пра гэта кажуць усе без выключэння даследаванні, усе апытанні, усе каментары ў непалітызаваных пабліках у сацсетках.

    Там, дзе няма актывістаў і грамадзянскай супольнасці, там масавы абывацель заўсёды паўтарае, што няма толку ад «вашай мовы», калі няма эканомікі, а гэта тое самае лукашэнкаўскае «а жэрці што будзем?!» і мы зноў бачым Бабарыку на яго электаральным полі.

    Яго пазіцыя наконт таго, што «прэзідэнт — усяго толькі менеджар», безумоўна, спадабаецца ўсім і гэта зноў жа гісторыя пра адэкватнасць. Сцвярджэнні аб тым, што для поўнай незалежнасці ад Расіі трэба спачатку пабудаваць незалежную ад яе эканоміку — гэта нават вось проста канстатацыя факту і рэальнасці ў тым выглядзе, у якім яна ёсць цяпер.

    Наезды на яго за тое, што ён сыходзіць ад пытання «як будзе абараняць галасы», на самай справе, пустыя, таму што ў тым выглядзе, у якім мы прывыклі пра гэта казаць і думаць, абараняць галасы ў гэтай кампаніі не будзе ніхто. Плошча магчымая і патрэбная або ў тым выпадку, калі апазіцыя, якая не мае апоры ў наменклатуры, спрабуе мабілізаваць пратэстныя патэнцыял, або калі ў сутычцы наменклатурных кланаў сілы апынуліся настолькі роўныя, што ніхто не змог перамагчы і адзін з бакоў звярнуўся да вуліцы, кінуўшы касмічныя рэсурсы на яе правільную арганізацыю. Бабарыка — гэта дакладна не першы варыянт. А вось калі другі, тады, магчыма, ён сапраўды разлічвае на тое, што ў выпадку чыстай электаральнай перамогі зможа справакаваць раскол унутры сістэмы (магчыма, не без дапамогі агентуры і вонкавага ўплыву) і тым самым вырашыць пытанне. Але гэта зусім не тое, аб чым гавораць на прэс-канферэнцыях.

    Такім чынам, які пункт не вазьмі, вымалёўваецца прыкладна наступная карціна.

    Бабарыка рызыкуе і свядома адсякае ад сябе пратэстны электарат, але, у той жа час, спрабуе гуляць на куды большым і шырокім электаральным полі.

    Ён відавочна не ставіць сабе мэтай мабілізацыю пратэстнага патэнцыялу (на гэтым полі гуляе Ціханоўскі, а вось на чыю замову і з якой мэтай — вялікае пытанне, ужо відавочна не дзеля таго, каб «абараняць свае галасы»), а кажа катэгорыямі, разлічанымі на тое, каб упершыню ў гісторыі атрымаць над Лукашэнкам электаральную перамогу. Аперуе не каштоўнаснымі і ідэйнымі рэчамі, а цалкам практычнымі і зразумелымі простаму абывацелю.

    Па сутнасці справы, яго меседж — пра тое, што «я кіраўнік, які разумее, што трэба народу, наменклатуры, Расіі і Захаду, я змагу працаваць эфектыўна і ўлічыць усе інтарэсы ўжо хоць бы таму, што я — адэкватны».

    Гэты пост не пра тое, хто за ім стаіць, гэты пост пра тое, з чым ён выйшаў на выбарчую кампанію.

    І галоўны момант у тым, што ўпершыню Лукашэнку апаніруе не ідэйна-каштоўнасны апанент, які гаворыць аб правах чалавека і масавых рэпрэсіях у разліку на меншасць, а практык і прагматык. І ўпершыню апанент Лукашэнкі ставіць сабе мэтай не мабілізацыю пратэстнага электарату, а прамую і чыстую электаральную перамогу, гуляючы на полі электаральнай большасці, акцэнтуючыся на тых жа рэчах, пра якія гаворыць цяперашняя першая асоба, але пры гэтым паводзячы сябе падкрэслена адэкватна і пасылаючы ўсім бакам адэкватныя меседжы.

    Гэта ўнікальная і вельмі цікавая сітуацыя, таму што яна кажа аб сур'ёзнасці намераў. А вось чым гэтая сур'ёзнасць падмацавана — гэта ўжо тэма асобнай размовы. Асабіста я не веру, што ўлады сваімі рукамі стварылі і выпусцілі на арэну спойлера, які будзе біць па самых ножках трона, на якім сядзіць кіраўнік. Значыць, варыянтаў застаецца не так і шмат: або сам (але тады гэта і несур'ёзна, і неадэкватна); ці Расія; або кансэнсус Расіі і Захаду.

    Пажывём-пабачым. Але наконт «правальнай прэсухі» — гэта вы дарма.
    nn.by/?c=ar&i=252120

    19 комментариев

    avatar
    А Ціханоўскага (з жонкай) выпусцілі, каб забраў частку галасоў менавіта ў нашага Данка.
    Згаджуся, што гуляе на полі — пачуць пра «кроў русскаязыкіх» прыемна мільёнам. У іх жа выбару не было, акром як ратавацца ад крывавага Пазьняка і выбіраць менавіта Лукашэнку.
    0
    avatar
    Я на тех выборах голосовал за Позняка. Иду домой, за мной две бабки ( сейчас уже сказал бы, что женщины предпенсионного возраста ). Обе за Лукашенко. Беседуют между собой, что так правильно. Позняк нежанаты, а Кебич любит па бабам ходить, видно по нему. Про русскоязычных не слыхал.
    Другой случай вспомнил — следующие выборы буду за лукашэначку нашага галасаваць, ен так стараеыца, бьецца-бьецца, а яму не даюць рабиць, абижают.
    +1
    avatar
    Вот и Цепкало обозначился — нужна модернизация, дороги строить предприятия, чтоб у всех была зарплата тысяча или две долларов. Отставание он видит только последние десять лет. Что сказать. Левые лозунги, прежние методы. А я ещё раздумывал.
    0
    avatar
    Так их всех обозначили. Этих вот за шиворот в «кандидаты» вытащили. Местных хомяков разводить на альтернативу «опостылевшему режиму». Для более продвинутых бандерлогов, которые идут вместе с мировым прогрессом в новый техуклад есть тезисы от имени Прокопени «Наш президент — это современный Эдисон, который так озабочен развитием медицины и технологий в стране, что аж кушать не может».
    +1
    avatar
    Понимаете, других нет, другие только на диване. Бойкот не получается, борьба не получается, сразу в кусты. Такие вот борцы и их предводители. Если какая заваруха, сутки ареста идут сидеть одни дети ботаники. Из личного опыта скажу, сидит на 9 человек детей один взрослый старше 35. Причём он ни в какой партии не состоит Предводители И самые решительные барацьбиты успевают раньше разбежаться. Поэтому, ни борьба, ни бойкот — не белорусский путь. Самовыдвиженец из номенклатуры с повадками менеджера, а не сержанта — отличный вариант. Есть в правом исполнении и в левом. Если останется прежний — что ж, воля населения. Буду жить на хуторе, растить редьку. В принципе, тоже считаю логичным исходом деградацию до дна. Следующие выборы сам проголосую за Колю.
    -1
    avatar
    Понимаете, у всего есть свой цикл, который пока не отработает ты хоть тресни ничего не изменится. А пока можно как минимум не участвовать в разводилове, а как максимум — не оправдывать его.
    +4
    avatar
    Насчёт разводилова бабарико у меня данных нет.что он может бежать впереди паровоза — так я тоже так считаю. Населению это не нужно. Но его методы и позиция мне приемлемы, поэтому пойду.
    +1
    avatar
    Идите. Обеспечивайте картинку явки на «выборах». И таки да, верить ведь не запретишь. Хоть в деда мороза в августе.
    0
    avatar
    Одни верят, что он есть. Другие — что его нет. Доказательств нет у тех и других. Но я хотя бы не говорю, что вам делать.
    +1
    avatar
    Вы же пойдёте не потому, что я вам сказал пойти. Я лишь согласился с вашим для вас решением.
    0
    avatar
    Почитайте Карпова, на главной, в принципе, он вам отвечает.
    0
    avatar
    Я так-же, как и вы, своё решение и принял, и поделился им. Никакие карповы ничего не изменят. Слава Богу есть чем заниматься, а не карповых читать.
    0
    avatar
    Было бы красиво, если б действительно собрал миллион подписей и снялся как раз под предлогом, что голоса на выборах не считают, а рисуют.
    0
    avatar
    Было бы красиво
    Он хочет победить. Это не победа.

    Мои дети не раз задавали мне вопрос: «Почему почти все проекты, в которых ты участвуешь, выигрывают?»

    Я им отвечал: «Это не потому, что я самый сильный, а потому, что я не играю в то, во что не умею и не могу выиграть».

    Мы пришли к выводу, что участие в выборах не нарушит мою жизненную философию.

    gazetaby.com/post/eksklyuziv-kto-skazal-viktoru-babariko-chto-nado-b/163700/
    0
    avatar
    главное верить ©
    0
    avatar
    Было бы красиво, если б действительно собрал миллион подписей и снялся как раз под предлогом, что голоса на выборах не считают, а рисуют.
    — Как так?
    — Ну во-первых, потому что это красиво…

    *lol*
    0
    avatar
    На самом деле, вопрос о транзите власти, в РБ мега актуален. И дело тут не в персоналиях а в системе. Придет время и светоч, сыграет в ящик ну или, что еще хуже, окончательно уйдет в параллельную реальность с овечками, дареным петухом и прочим коренным укладом белоруса (тут кстати понятно, за 25 лет у власти любой выгорит. Плюс с возрастом просыпается тяга к простому) И вот, самые расторопные из приближенных к телу, уже сей час думают что делать в ситуации когда главный того… Витя? Коля? Я вас умоляю, это прожженые аппаратчики, они знают что такое возможно только в сказке… И вот тяжелые мысли посещают все чаще… нет способа безболезненной передачи власти в РБ. Так что мой прогноз: 64 процента в первом туре за АГЛ. Ну а дальше куда кривая выведет. Гонки на лафетах — наше все.
    +1
    avatar
    Эти «выборы» — ни о чём. Так как вся движуха будет после «выборов», — когда начнёт складываться Раша. А это вероятнее всего — весна 21-го. Поэтому самые умные сидят тихо и не отсвечивают. Вон, от имени Прокопени публикуются панегирики празидзенту. А что он? А ничего. Ноль реакции. Что хотите, то и думайте.
    +1
    avatar
    когда начнёт складываться Раша.
    Вели-и-икая Алтыния-а-аа!
    Складыватели… Чего они все расшебуршались?
    0
    У нас вот как принято: только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут делиться своим мнением, извините.