Беларусь
  • 1152
  • Иван Титенков: Разве я мог позволить себе порвать бело-красно-белый флаг?

    На церемонии прощания с бывшим главным идеологом страны Владимиром Заметалиным присутствовал экс-управляющий делами президента Иван Титенков.

    «Наша Нива» воспользовалась возможностью задать бывшему топ-чиновнику несколько вопросов. Титенков сразу предупредил, что говорить о современной политике он не будет.

    — Где вы сейчас? Чем занимаетесь?

    — Пенсионер, живу в Тарасово под Минском. На соседней улице живет Иосиф Середич, редактор «Народной Воли». Он мне еще говорил: почему не проставлялся, когда приехал? В мае исполнилось восемь лет, как я вернулся в Беларусь.

    — И что, никакого бизнеса здесь нет?

    — Не имею права. Я получал не пенсию, а пособие. И вот в связи с этим я не имею права здесь заниматься бизнесом, что поделаешь.

    — А почему из России вернулись?

    — На тот момент мне уже было 58 лет, выходил на пенсию. Сыновья там остались, а я вернулся. Два сына, пять внуков, вот так я живу.

    — В середине 90-х, когда вы работали вместе с Заметалиным, скажите честно, надеялись, что Беларусь войдет в состав России?

    — Когда СССР валили, я был депутатом. Мозгов у людей тогда не было, поэтому и развалили страну. Вы же прекрасно знаете, какая экономика Беларуси. Только со старшим братом надо дружить, и тогда многое может получиться. Даже не надо было объединяться! Надо работать и с Россией, и с Европой.

    — Иван Иванович, а за тот случай, когда порвали бело-красно-белый флаг, не стыдно?


    «Пазняк как увидит, во будет!» — «Пусть задушится», — обсуждает между собой команда Титенкова, разрывая национальный флаг

    — Да нет, дорогой. Как же всё было… На меня ведь было даже уголовное дело! Я ходил на допросы в прокуратуру, все как положено.

    Значит, приехал я на работу в Администрацию. Мне приходит команда — снять флаг со здания. Наверх поднимаемся — я, мой заместитель Леонтий Хоружик, кажется, еще два заместителя. Полезли мы, значит, такие наверх.

    И кто-то из заместителей говорит: «Иванович, давайте разрежем флаг на кусочки, чтобы было на память».

    А кто-то снизу из оппозиции снял все это. И тут раздули — ёпт. Разве бы я мог себе такое позволить? И сейчас в интернете это постоянно раздувают.

    — Что скажете в память о Заметалине?

    — Деловой, активный работник.

    — Александр Федута вчера сказал, что Заметалин не любил Беларусь.

    — А Федута любит? Нашел ты мне Федуту! Федута и Заметалин — это небо и земля.

    Для справки.

    Иван Титенков
    Родился в 1953 году в деревне Клеевичы Костюковичского района Могилевской области. В 1990—1994 — депутат Верховного Совета Беларуси. В 1994-м стал управляющим делами президента. В отставку ушел в 1999 году. После этого жил в Москве, занимался там бизнесом.

    udf.by/news/main_news/195436-ivan-titenkov-razve-ja-mog-pozvolit-sebe-porvat-belo-krasno-belyj-flag.html
    • нет
    • 0
    • +4

    11 комментариев

    avatar
    Леанід Сініцын: Я — аўтар герба і сьцяга, а зорачка — ад Ціцянкова.

    Леанід Сініцын у 1995-м быў кіраўніком адміністрацыі прэзыдэнта. Цяпер ён — сустаршыня Фонду сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця. Ад інтэрвію доўга адмаўляўся: маўляў, цяпер ён — чалавек непублічны. «Для таго, каб быць публічным, гэтым трэба сур’ёзна займацца, як штангай альбо балетам. Я ў сваім жыцьці зрабіў так шмат, што мне былой публічнасьці хапае».

    Пасьля доўгіх угавораў усё ж пагадзіўся адказаць на некалькі пытаньняў Радыё Свабода.

    — Леанід Георгіевіч, 20 гадоў таму адбыўся рэфэрэндум. Аляксандар Фядута ў сваёй кнізе пра Лукашэнку піша: «Калі вялікая група дэпутатаў Вярхоўнага Савету (адпаведным чынам падрыхтаваных кіраўніком адміністрацыі прэзыдэнта Леанідам Сініцыным) зьвярнулася да прэзыдэнта з прапановай правесьці рэфэрэндум пра новую сымболіку і наданьне расейскай мове статусу дзяржаўнай, гэтая „ініцыятыва“ была горача падтрыманая Лукашэнкам». Дык ўсё ж чыя гэта была ініцыятыва? Дэпутатаў? Лукашэнкі? Сініцына?

    — Гэта была цалкам мая ініцыятыва. Я — аўтар герба і сьцяга. Я маляваў эскіз. І нават у Цэнтарвыбаркаме ёсьць мой эскіз, ад рукі намаляваны.

    — Ну потым жа нехта дапрацоўваў?

    — Эскіз дакладна мой. Потым ужо мастак дадаў фарбы, крыху стылізаваў.

    — Вы такі сьмелы… А якая-небудзь мастацкая адукацыя ў вас ёсьць? Вось я, да прыкладу, ня ўмею маляваць…

    — Я ад прыроды надзвычай таленавіты чалавек. Дакладна. Гэта праўда (сьмяецца)

    — Карацей, можна сказаць, што Леанід Сініцын — аўтар сучаснага герба і ініцыятар правядзеньня рэфэрэндуму?

    — Так. Я — аўтар герба, гэта не падман. Ёсьць, праўда, там адзін штрых пікантны. Я быў супраць зорачкі наверсе. Яна, так бы мовіць, геральдычна ня ўпісваецца туды. Аўтар зорачкі — Іван Іванавіч Ціцянкоў. Усё астатняе маё. Сьцяг таксама мой.

    То бок я аўтар герба і сьцяга, яны мае, і за маім подпісам эскізы пайшлі ў Цэнтарвыбаркам. Усё перададзена тагачаснаму старшыні ЦВК Аляксандру Міхайлавічу Абрамовічу. Дакумэнт гэты павінен быць там.

    — Усё ж такі гэты рэфэрэндум унёс раскол у грамадзтва…

    — Не. Наадварот, ён кансалідаваў грамадзтва. І 20 гадоў Беларусь жыве кансалідавана, і будзе жыць яшчэ гадоў сто пад гэтым гербам і сьцягам.

    — То бок вы не раскайваецеся?

    — Не. А ў чым мне раскайвацца? Мы жывём пад гэтымі сымбалямі 20 гадоў, і гэта ўжо вынік.

    — Вяртаючыся да падзей, якія адбыліся за месяц да рэфэрэндуму — зьбіцьця дэпутатаў ў парлямэнце. Быў відэазапіс, і Аляксандар Лукашэнка абяцаў яго паказаць. Не паказаў. А вы яго бачылі, так?

    — Ведаеце, я вось што скажу: спрэчкі можна вырашаць унутры парлямэнту, а можна вырашаць на вуліцы. І вынік таго, што Ўкраіна вырашала ўсё на вуліцы, мы бачым. А мы вырашылі іх у парлямэнце. Груба. Але вырашылі. І мы зараз жывем спакойна.

    — І ўсё ж такі: а куды падзеўся відэазапіс? Чаму ён зьнік? Няўжо сапраўды згубілі?

    — Добрае пытаньне. Але так сходу не ўзгадаю, куды падзелася стужка.

    — А хто ўсё ж такі кіраваў апэрацыяй? Няўжо палкоўнік Цесавец, начальнік службы аховы будынку?

    — Не, канечне. Не Цесавец, бярыце вышэй. Думаю, гэта быў камандуючы ўнутранымі войскамі. Кіраваў Валянцін Агалец, калі мяне памяць не падводзіць.

    — Працытую Аляксандра Лукашэнку, які казаў пасьля гэтых падзей так (дарэчы, пра сябе ў трэцяй асобе): «Ведаў ці ня ведаў прэзыдэнт пра тое, што адбывалася тут у маёй рэзыдэнцыі, у рэзыдэнцыі ўраду? Паважаныя дэпутаты! Ну канечне ж ведаў… Прэзыдэнт ня проста ведаў. Прэзыдэнт кожныя 30 хвілін быў інфармаваны (як кіраўнік дзяржавы) міністрам абароны пра тое, што адбываецца тут, у Доме ўраду… Непасрэдная мая роля была ў абароне жыцьця гэтых людзей».
    То бок атрымліваецца, што Лукашэнка ўсё ведаў і сам кіраваў апэрацыяй?

    — У той пэрыяд прэзыдэнт у краіне кіраваў усім. Астатняе — без камэнтараў.

    — І ўсё ж такі ў вас праз 20 гадоў нейкія пачуцьці жалю, што нешта ня так тады зрабілі, ёсьць? У выніку рэфэрэндуму беларусы пазбавіліся старадаўніх нацыянальных сымбаляў. Задумваецеся над гэтым, можа, паўтару пытаньне, у чымсьці раскайваецеся?

    — У чым раскайвацца? Дзіўнае пытаньне. Мы рабілі справу. Імкнуліся зрабіць стабільнасьць у краіне. Атрымалася тое, што атрымалася. І нацыянальных сымбаляў мы не пазбавіліся. Народ прыняў рашэньне большасьцю галасоў, якімі павінны быць нашы сымбалі. А пра папярэднія нацыянальныя сымбалі, бел-чырвона-белы сьцяг і «Пагоню» — гэта ўжо журналісцкая выдумка. Колькі яны праіснавалі? Зусім крыху. А сымбалі, якія мы крыху трансфармавалі, праіснавалі больш за 70 гадоў.

    — А што да пытаньня пра падтрымку эканамічнай інтэграцыі з Расеяй — атрымліваецца, што фактычна Беларусь, так бы мовіць, «падлегла» пад Расею?

    — А пад каго было класьціся? Мы што — вялікая і магутная ядзерная дзяржава, цалкам самастойная? Ад Расеі мы атрымалі незалежнасьць, атрымалі дзяржаўнасьць, і зь ёй мы павінны ісьці заўсёды. Гістарычна з Расеяй будзем вечна. Беларускі народ рэалізаваў сваё імкненьне да дзяржаўнасьці разам з Расеяй у рамках Савецкага Саюзу. Гэта трэба памятаць. Гэта трэба паважаць. І быць удзячнымі. І наш народ гэта памятае, дзесьці ўнутры гэта ёсьць у яго. І прэзыдэнт зьяўляўся правадніком увесь гэты пэрыяд.

    — І ўсё ж падсумуйце: якая мэта была ў гэтага рэфэрэндуму?

    — Кансалідацыя нацыі ў рамках новай палітыкі маладога прэзыдэнта. Кансэрватыўнай палітыкі. Мы ўзялі кансэрватыўны курс. Асэнсавана ўзялі, і вось гэты кансэрватызм быў мэтай рэфэрэндуму. І не забывайцеся, што прайшло ўжо 20 гадоў. І мы жывем пад гэтым гербам і сьцягам. І дай Бог, каб нашы дзеці і ўнукі падтрымлівалі нашу справу.
    Мне вельмі падабаецца, што ў нас стварылі Плошчу герба і сьцяга. Побач знаходзіцца Палац незалежнасьці. Але мне вельмі шкада, што гэты ансамбль мала выкарыстоўваецца. Трэба адміністрацыі больш думаць пра тое, як выкарыстаць гэты ансамбль з большай карысьцю для людзей.

    — Дык у Палац незалежнасьці просты народ не пускаюць, хаця абяцалі, што ён будзе даступны і для звычайных людзей, на экскурсію можна будзе прыйсьці. Але людзі бачаць яго толькі па тэлевізары.

    — Вось гэта і дрэнна. Трэба зрабіць гэта «гуляючым комплексам», каб людзі туды цягнуліся, каб паважалі наш герб і сьцяг… А герб і сьцяг — мае. Вы ўжо 20 гадоў пад імі жывяце.
    Радыё Свабода.

    P.S. Хто такі Сініцын яки мяняў сьцяг. Кароткая Беаграфія. library.by/portalus/modules/belarus/readme.php?subaction=showfull&id=1290776916&archive=1291455490&start_from=&ucat=&
    Якій — та інжынер без гістарычнай адукацыі, ствараў сёняшніе сымбалі. Гэта нонсанс, чалавек без гістарычнай адукацыі, робіць сьцяг і герб. Геральдыст ад бога: )
    0
    avatar
    геральдычна ня ўпісваецца туды
    Геральдист, млять. Специалист по похоронным венкам.
    +3
    avatar
    И кто-то из заместителей говорит: «Иванович, давайте разрежем флаг на кусочки, чтобы было на память».
    Базарят, что продавал куски по 100 баксов.
    0
    avatar
    эта фраза убила:
    — Когда СССР валили, я был депутатом. Мозгов у людей тогда не было, поэтому и развалили страну.
    по версии титенькова, лучше совок разрушился военным конфликтам, как Югославия 1991 года? Гениально. Страна разрушается на глазах, потому что, система коммунизма уже не работала, потому что, ближний Восток горел под ногами, бывшие совковые союзники СССР уже пылали; Румыния, Югославия и т.д. советская экономика не работала. И что если бы СССР сохранили, это бы помогло его сохранить и как сохранили бы его? Наверно как Прибалтику 1991 года, или как Грузию 1991? А наверно как Молдовию 1991?
    0
    avatar
    Все эти колхозаны были отодвинуты от власти главным колхозаном из-за прямой угрозы — они такие же как он. Снесли бы Сашку. Но он был шустрее.
    А про мозгов у людей — каждый по себе меряет.
    Зачем вообще эту комуняцкую шваль трогали? Показать что они ещё живы?
    +4
    avatar
    Зачем вообще эту комуняцкую шваль трогали? Показать что они ещё живы?
    просто подумал что будет интересно «брамцам».
    +1
    avatar
    просто подумал что будет интересно «брамцам».

    +
    0
    avatar
    Я не про вас
    Я про белсат
    0
    avatar
    Осторожны стали, чуют что~то…
    0
    avatar
    Не мацайте эту падаль, чтобы не воняло…
    +3
    avatar
    Побыл, свинья, на седьмом небе, будет когда-то и в земле — как его «деловой» друган Заметалин. Но славу Герострата он заслужил навечно.
    0
    У нас вот как принято: только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут делиться своим мнением, извините.