Статьи Брамы
  • 3465
  • Што рабіць з краінай, у якой за Уралам двое на км. квадратны і тое п'яныя



    А.К. Што рабіць з краінай, у якой за Уралам двое на км. квадратны і тое п'яныя?

    Нафту там качаюць іншыя, (скарагаворкай) — яны туды прыяжджаюць, ім добра плацяць і ўсё гэта ідзе «ТУДА».

    Але грошы могуць скончыцца і «мы» павінны думаць: «Хто мы?»


    алінацыя: А куды гэта ТУДА ўсё ідзе? А ў каго гэта бабла нямерана «няплоха» плаціць прыезжым людзям? «ТУДА» і зерне сплаўлялі — у 30-я падчас Галадамора. Золата і дыяменты, і розныя рэдкія і жахліва небяспечныя ў здабычы хімічныя элементы — таксама… І прапланавалі ўжо 100 год!

    І што зрабілі? Абязлюдзілі тое, што асвойвалася прышлай руссю, і еўрапейскім порахам, цягам тысячагоддзя. І вось на табе — 2 чалавекі на км квадратны! А саставамі ж цэлымі гналі працоўнае быдла ў Сібір. І плаціць зусім не трэба было. Выжывеш, значыць, — багацей.

    Цар маскоўскі дык сам распасваў зямлю рускую. Ну не сам, але сваімі царскімі людзішкамі. Крыж нёс — так. Хрысціяніў — крэсцьяніў. Так — насупраць Захаду. Але Захад і тады не быў нешта адно — пра гэта ПАРА ЎЖО НЕ ЗАБЫВАЦЬ. Хопіць замоўчваць гісторыю Еўропы.

    Камуністы заўсёды былі цесна звязаны з «Западам». Са сваімі — на Западзе. Яшчэ да 1917-га. Пралетарыі ўсяго свету ў ХХ-м актыўна злучаліся дзеля агульных мэт. Адна з мэт, спансаваная Западам — то бок, сваімі на Западзе, — гэта развал той самай Еўропы.

    І калі русскамоўныя «мысляры ды аналітыкі» ставяць у віну Захаду, што гэта ён ім экспартаваў марксізм, то гэта тое самае, як вінаваціць Украіну ў тым, што крамлёўцы ў 2014-м акупавалі Крым. Такое абвінавачанне — гэта ход прапаганды. А самі прапагандысты напэўна іржуць недзе — прыдумаўшы такое… Такі палітычны Галівуд.

    Еўропа ў пачатку ХХ-га была ракетай на касмадроме. Навукова-тэхнічная рэвалюцыя магла забяспечыць галодных ежай, бяздомных — жытлом, а для цяжкай працы напрадукаваць дастаткова машын.

    Сацыялізм — стварэнне роўных магчымасцей для кожнага чалавека на Зямлі на задавальненне базавых агульначалавечых патрэб. І гэта магчыма толькі тады, калі ёсць у чалавека такая патрэба. У таго, ці іншага — чалавека. У той, ці іншай — сям'і. Калі грамадства людзей складаецца з супольнага жыцця родаў, то лагічна меркаваць, што менавіта гістарычна ўзнікшыя супольнасці будуць вырашаць — для сябе! — той мінімальны ўзровень сацыяльных гарантый.

    Для чаго гэта патрэбна? Для творчасці. Для свабоднай творчасці людзей.

    Але Еўропа мела ворагаў. Захад не быў адно ніколі. Хрысціянская цывілізацыя ўмацавалася ў Еўропе — так, але яна мела сягнуць усяго свету зямлян. Даўно прайшлі тыя часіны, калі хрысцілі «агнём і мячом». Калі насупраць людажэрства, або людабойства, або рабаўласніцтва, то нават такое хрышчэнне апраўдана. Хрысціцель «красна солнышка» загнаў кіян у Днепр, Пуцята з Дабрыняй хрысцілі наўгародцаў «агнём і мячом», а літва прыняла хрост разам з чырвонымі ботамі кожнаму… басяку. Так? Пуцята хрысціў русскіх агнём і мячом — але ад рабства так і не пазбавіў. Ягонага хрысціянскага імя мы не ведаем.

    Еўропа пачатку ХХ-га стагоддзя мела мноства выклікаў. Знешніх і ўнутраных. Але для розвітку ёй не была патрэбна вайна. Людзі даволі свабодна ездзілі па ўсёй Еўропе. Тарговыя шляхі пераводзіліся на рэйкі.

    Звязаць увесь свет дарогамі — што тут дрэннага?

    Так — злое скарыстае дарогу для рабавання. Але еўрапейскія дарогі — гэта не проста жалезка праз тайгу для вывазу руды, гэта ўсеагульная цывілізацыя. Гэта натуральны працэс. Не дыктатура якога пудзіла з арганчыкам у галаве. Гэта дыктатура гуманістычных прынцыпаў агульначалавечага суіснавання.

    Для еўрапейскіх канкурэнтаў дазволіць будаўніцтва планаванага «шаўковага шляху» ХХ-га стагоддзя, чыгункі ад Гамбурга да Басры, было недапушальна. А раптам вакольны люд зажыў бы заможна? І мірна. І Еўропа, і Азія — разам пайшлі б у ХХ-е стагоддзе.

    Які народ здолелі падняць супраць той дарогі? Армян. Тых самых, што якраз наймаліся будаваць чыгунку. Усе мы ведаем вершык паэта Някрасава пра зняможанага беларуса ў царскай Расеі, які таксама жалезную дарогу будуе… Але што тут дрэннага — будаваць дарогу ў Беларусі, замест каб араць зямлю ў той жа Беларусі?

    Бедныя людзі ў пачатку ХХ-га былі беднымі, але марылі толькі аб адным — працаваць. Працаваць на сваёй зямлі.
    «Рабуй нарабаванае» — гэта страшная прапагандысцкая мярзота… Мы ж ужо ведаем, навошта яна была патрэбна? Ведаем. Але маўчым. Чаму?


    А.К.: «Мы» цывілізацыя хрысціянская, і калі хрысціянскасць атаясамляецца з еўрапейскасцю, то «нам „нельга аддаць вялікія тэрыторыі Кітаю.

    Што ж рабіць?


    — Амерыка, Еўропа, Россія павінны разам! Канвергенцыя. Трэцяга шляху няма. Балбатня пра 3-і шлях патрэбна для апраўдання рэжыму існуючай улады. А мы павінны быць з Западам!

    — І калі ж Расея стала насупраць Запада?

    — А пачынаючы з Аляксандра Неўскага! З яго пачынаючы, “РОССИЯ» выбірала саюзнікам — каго? — татар! А чаму?

    — А праваслаўе! Маскоўская патрыярхІя баялася лацінян. Вось украінцы не баяцца лацінян. А чаму?

    — Рабства не было.

    алінацыя: Так, маскальня засталася ў рабстве з часін самога таго летапіснага сінявусага Рурыка. І чаго ён сюды прыпёрся, насамрэч, калі падумаць, а не прымаць казкі аб запрашэннні тутэйшымі нейкага прыхадня, быццам, каб парадкаваў імі, за гістарычную веду. Казкі трэба паслухаць і расшыфраваць. Там — урок.

    А.К.:

    Хто ж выратуе «нас»?


    — Дваране? Фуй! Сярод іх поўна было ідыётаў! (алінацыя: Ну ведама ж — эліта дваране камунатэрарыстам дазволілі захапіць уладу? Дазволілі нават утрымаць.)

    — На сяле — калхознікі! Ніякія не «крестьяне». А маладыя шчэмяцца ў горад! Каб нічога не рабіць.
    Але ж вунь набліжаецца звадкаваны «амерскі гас» — і нам кірдык. Баблішка стане меней і толькі дыктатура нас выратуе. Маладыя ж папрывыкалі… Не работаць.

    А. К.:

    Трэба новы «Пётр», якога прыме Запад, бо гэты Пётр жа будзе амерскі. Еўропа яго прыме, раз ён амерскі. І мы спакойна будзем ваяваць з мусульманствам і кітайскай цывілізацыяй.


    — Чаму «Пётр»?

    а) Піначэты харошыя. Франка харошы. (алінацыя: Эх, дык скажы, гаспадзін рэжысёр, чым харошы той Франка? Тым што выдраў Іспанію з камунаразні, на якую яе падпісвалі героі Каталоніі, трацкісты. Чым харошы Піначэт? — Бо не дазволіў мадурыць народ балбатнёй з левага боку, адначасова грабячы з правага. Не кажаш пра гэта..)

    б) Але патрэбна алінацыя самасвядомасці. :) ( алінацыя: Так, так. Без алінацыі свядомасці з катлавана не выбрацца. Русскім менавіта. Бедным няшчасным зсавечаным русскім — катаваным і манкурчаным, дагэтуль цалкам беспакарана, міжнароднай тэлехунтай… Русскім чучхейцам, у якіх нават паўднёвых братоў няма… Украінцы?)

    в) Індактрынацыя патрэбна. У Еўропе вунь стагоддзямі калёным жалезам інквізіцыі прымушалі еўрапейцаў стаць гражданамі, а русскіх трэба ж «прывучыць работаць»!

    Джон Грэй з Лёндану высмейвае пазітывізм — маўляў, развагі аб моцы розуму — гэта лухта і прадаўжэнне хрысціянства. Джон Грэй не верыць у прагрэс. Думка Джона кароткая: навуковая веда развінаецца, але этыка — не акумулятар. Чалавек жа — жывёла. І можа пачаць паводзіць сябе як жывёла амаль імгненна — усё залежыць ад абставін. Вунь, бачылі? — Нацысты.

    алінацыя: І праўда, жылі немцы-еўрапейцы побач з еврэйскімі кагаламі тысячу гадоў, а потым трах-бах — Аўшвіц — на цэлых некалькі гадоў..

    Чалавек трохчастковы, як бы. Ен — анёл крылаты, чалавек звычайны працоўны і пачвара-жывёла з капытамі — адначасова.

    Дастаеўскі казаў, што чалавек — поле барацьбы (алінацыя: і яшчэ ён казаў пра шырокасць русскай душы… І тады пагроза — плыткасць), а Чэхаў казаў — што русскі заўсёды шукае скрайнасці. (алінацыя: Берагі шукае? Калі скрайнасць — гэта рабства, то не русскі раб шукаў гэтага рабства. Што, можа гэта самому праваслаўнаму русскаму крестьяніну хацелася сядзець да 1861-га года на чужой зямлі, як скаціна якая? Яго нават прадаць маглі суседняму памешчыку ў любы момант.)

    — Чаму вось рэвалюцыя?

    — А таму што буржуазіі не завялося, вось і чалавека рабацяшчага не было каму выхаваць. Узяў і кінуўся рабаваць нарабаванае..(алінацыя: Ну, ведама! Насядзеўшыяся ў рабстве аж да 1861-га, адразу кінуліся «грабіць» — пад кіраўніцтвам камунафашыны пралетарскай… Дзеці неразумныя. Вызваленыя з рабства без зямлі — за 50 год да «рэвалюцыі». Рахінджы ХІХ-га стагоддзя)

    — Нацызм і этыка: у іх і Шылер, і Ніцшэ, і Вагнер — але ж вунь, сталі жывёламі. Нацысты.

    Але падваліны векавого еўрапейскага буржуінства такі выратавалі еўрапейцаў і вярнулі ім чалавечы воблік.

    А у русскіх? Раз — і вайна паміж чырвонымі і белымі.

    Маладзён з публікі, фармулюе пытанне: Ключавы момант рассейскай ментальнасці — што бог сам па сабе. Твор існуе асобна ад тварца. Бог жа не ствараў Аўшвіц. І таму трэба прымаць заслужанае. Страдаць — гэта ачышчацца. Духоўнасць павінна ў нечым быць выяўлена. Вось, напрыклад, у страданні прыняцця русскамірскіх рэалій таксама можа быць выяўлена духоўнасць. Правільна я вас, гаспадзін рэжысёр, панімаю?

    А. К: Адносіны чалавека да ягоных дзяцей важнейшыя адносін да бога. І ў дзярэўні ёсць харошыя людзі. Трэба проста працаваць і любіць дзяцей. Кітайцы таксама ж і працавітыя і дзяцей любяць…

    алінацыя: Ну калі так разважаць, то тады кітайцаў святых найбольш. Навошта еўрапейцам з імі ваяваць?

    А. К.: Шапенгаўэр сказаў, што адзіны доказ Бога — гэта мастацтва.

    алінацыя:Творчасць? Самае галоўнае. Шэрыя рабы дзе? У катлаване савецкага рабства. У катлаване тэлехунтаўскага рабства. Ім, гэтым рабам, дастаткова проста бачыць? Бачыць неба з катлавана — гэта ўжо шчасце. І працаваць. І дзяцей нараджаць. Каб дзеці працавалі.

    Пад дыктатарам «не забалуеш» — ён ведае, як напладзіць працаўнікоў за Уралам — каб трубы былі поўнымі?

    Праўда, ведае?


    А.К: Хацеў бы, каб мне сказалі: «Не нясіце чапухі!»

    алінацыя: Ну і вось, звяртаю ўвагу на розную «чапуху», кшталту Неўскага, які быццам саюзнікаў сам выбіраў. А ён наўпрост служыў кітайскаму мангольскаму імператару. І тарговаму шляху з Белага мора ў Жоўтае.
    • нет
    • 1
    • 0

    16 комментариев

    avatar
    блох-памылак не вылавіць..:U
    працаваць трэба, часу няма зусім, а тут падкінуў мне гаспадзін Манро пра «алінацыю».
    Дзе ж вытрымаць?
    0
    avatar
    МіхАлкаў — гэта так па-тутэйшаму. Зоня МіхАлкава. Тое самае польскае імя «Міхаў».
    Кітайскае «здрастуйця».
    0
    avatar
    Вось чым паскуда «Антанта» праймалася пасля камуняцкага перавароту! Канчалоўскі-Міхалкаў не ўспомніў Франка ўвогуле, аказваецца. А ў вушах, педафіляных саўковай прапагандай, жаж гул стаіць: Франка і гэдэ. :)
    После оккупации Константинополя (ноябрь 1918 года) войсками Антанты и роспуска османского парламента (16 марта 1920 года) Кемаль созвал в Ангоре собственный парламент — Великое Национальное Собрание Турции (ВНСТ), первое заседание которого открылось 23 апреля 1920 года. Сам Кемаль был избран председателем парламента и главой правительства Великого Национального Собрания, которое тогда не признавалось ни одной из держав. 29 апреля Великое Национальное Собрание приняло закон, приговаривающий к смертной казни любого, кто усомнится в его легитимности. В ответ на это султанское правительство в Стамбуле 1 мая издало указ, приговаривающий к смерти Мустафу Кемаля и его сторонников.
    Основной непосредственной задачей кемалистов была борьба с армянами на северо-востоке, с греками — на западе, а также — с оккупацией Антантой турецких земель и сохранявшимся де-факто режимом капитуляций
    0
    avatar
    Нябось бальшавікоў пасадзілі за стол. Перыгавораў. Стол людажэрскі напраўду:
    На Германию была возложена вся ответственность за ущерб, нанесенный в ходе боевых действий:

    Статья 227 обвиняет бывшего германского императора Вильгельма II в преступлении против международной морали и требует преданию его суду как военного преступника.
    Статьи 228—230 объявляют многих других немцев военными преступниками.
    Статья 231 («War Guilt Clause») возлагает всю ответственность за войну на Германию и её союзников, которые должны нести всю полноту ответственности за весь нанесённый ущерб гражданскому населению союзников.
    А дзе генацыднікі розы, лёвы ды іншыя звердлавы, забойцы цара з царанятамі?
    Калі з каго і патрабаваць рэпарацый, дык гэта з ЗША — за тое, што прыпёрліся на еўрапейскую вайну і потым дапамаглі камунатэрарыстам акупаваць Еўраазію. Брытанію яны ж таксама абкарналі, але за гэта разлічвацца не трэба. Першымі адпедафілянымі, як мяса на 1-ю камунафашыстоўскую, былі брытанцы. Дурню ніхто не вінен.
    0
    avatar
    Во время Первой мировой войны появилась солдатская песня «Слыхали, деды, война началася...». Песня длинная, воинственная, а в середке притаился такой вот патриотически багряный куплетик: «Кровь молодая льется рекою, льется рекою за русскую честь!». После Революции песня была переработана и появились два варианта: «Марш белой армии», более известный по словам «Смело мы в бой пойдем за Русь святую и как один прольем кровь молодую». Чуть позже марш, так сказать, осоветили и таким образом народился первый знакомый всем нам советский военный шлягер «Смело мы в бой пойдем за власть Советов». Вывод из этих кровожадных, безумных идей, подхваченных «валдайским» фатальным мучеником Путиным, по-видимому, таков: "Смело мы в рай толкнем Всю Русь святую, И как бензин сольем Кровь остальную..."
    +1
    avatar
    навошта ўжо так лемантаваць?
    «Смело мы в рай толкнем Всю Русь святую, И как бензин сольем Кровь остальную...»
    ужо даўно «сталкнулі» тую «русь святую» — сотні ТЫСЯЧ святароў скончылі жыццё ў муках. За 20 год савецкай улады.

    Зараз святыя проста любяць дзяцей і працуюць для гэтага — каб дзеці ведалі, што татка іх любіць.
    0
    avatar
    Лагодна, кажаце?
    Дальнейшее известно благодаря сохраненному В.Н. Татищевым фрагменту Иоакимовской летописи, в основу которого легли воспоминания неизвестного очевидца крещения Новгорода – может быть, самого епископа Иоакима, как думал А.А. Шахматов, или какого-то духовного лица из его свиты. У большинства новгородцев проповедь новой религии не вызвала сочувствия. Ко времени прибытия в Новгород епископа Иоакима обстановка там была накалена до предела.

    Противники христианства сумели организоваться и взяли верх в Неревском и Людином концах (в западной части города), захватив в заложники жену и «неких сородников» Добрыни, которые не успели перебраться на другую сторону Волхова; Добрыня удержал за собой только Славенский конец на восточной (Торговой) стороне. Язычники были настроены весьма решительно – «учиниша вече и закляшася вси не пустити [Добрыню] во град и не дати идолы опровергнути». Напрасно Добрыня увещевал их «лагодными словами» – его не хотели слушать. Чтобы не дать отряду Добрыни проникнуть на городское левобережье, новгородцы разметали волховский мост и поставили на берегу два «порока» (камнемета), «яко на сусчия враги своя».
    Положение княжеской стороны осложнялось тем, что городская знать и жрецы примкнули к народу. В их лице восстание приобрело авторитетных вождей. Иоакимовская летопись называет два имени: главного городского волхва («высшего над жрецами славян») Богомила и новгородского тысяцкого Угоняя. За первым закрепилось прозвище Соловей (та ладна — проста соль вазіў, напэўна… або мыта з салявозаў збіраў)– по его редкому «сладкоречию», которое он с успехом пускал в ход, «вельми претя народу покоритися». Угоняй не отставал от него, и, «ездя всюду, вопил: «Лучше нам помрети, неже боги наша дати на поругание». Наслушавшись таких речей, рассвирепевшая толпа повалила на Добрынин двор, где содержались под стражей жена и родственники воеводы, и убила всех, кто там находился. После этого все пути к примирению были отрезаны, чего, видимо, и добивались речистые предводители язычников.
    Добрыне не оставалось ничего другого, как применить силу. Разработанная им операция по захвату новгородского левобережья может украсить учебник военного искусства любой эпохи. Ночью несколько сот человек под началом княжего тысяцкого Путяты были посажены в ладьи. Никем не замеченные, они тихо спустились вниз по Волхову, высадились на левом берегу, немного выше города, и вступили в Новгород со стороны Неревского конца. В Новгороде со дня на день ожидали прибытия подкрепления – земского ополчения из новгородских «пригородов», и в стане Добрыни, очевидно, прознали об этом. Расчет воеводы полностью оправдался: никто не забил тревогу, «вси бо видевши чаяху своих воев быти». Под приветственные крики городской стражи Путята устремился прямиком ко двору Угоняя. Здесь он застал не только самого новгородского тысяцкого, но и других главарей восстания. Все они были схвачены и под охраной переправлены на правый берег.(ага, перапраўлены… на той свет) Сам Путята с большей частью своих ратников затворился на Угоняевом дворе.
    Тем временем стражники, наконец, сообразили, что происходит, и подняли на ноги новгородцев. Огромная толпа окружила двор Угоняя. Но арест городских старшин сделал свое дело, лишив язычников единого руководства. Толпа разделилась на две части: одна беспорядочно пыталась овладеть двором новгородского тысяцкого, другая занялась погромами – «церковь Преображения Господня разметаша и дома христиан грабляху»(былі хрысціяне і царкву мелі — у Ноўгарадзе!). Береговая линия временно была оставлена без присмотра. Воспользовавшись этим, Добрыня с войском на рассвете переплыл Волхов. Оказать непосредственную помощь отряду Путяты было, по-видимому, все-таки непросто, и Добрыня, чтобы отвлечь внимание новгородцев от осады Угоняева двора, приказал зажечь несколько домов на берегу. Для деревянного города пожар был хуже войны. Новгородцы, позабыв обо всем, бросились тушить огонь. Добрыня без помех вызволил Путяту из осады, а вскоре к воеводе явились новгородские послы с просьбой о мире.
    Сломив сопротивление язычников, Добрыня приступил к крещению Новгорода. Все совершилось по киевскому образцу. Новгородские святилища были разорены ратниками Добрыни на глазах у новгородцев, которые с «воплем великим и слезами» смотрели на поругание своих богов. Затем Добрыня «повеле, чтоб шли ко кресчению» на Волхов. Однако дух протеста был еще жив, поэтому вече упорно отказывалось узаконить перемену веры. Добрыне пришлось опять прибегнуть к силе. Не хотевших креститься воины «влачаху и кресчаху, мужи выше моста, а жены ниже моста». Многие язычники хитрили, выдавая себя за крестившихся. По преданию, именно с крещением новгородцев связан обычай ношения русскими людьми нательных крестов: их будто бы выдали всем крестившимся, чтобы выявить тех, кто только притворялся крещеным. Позже киевляне, гордившиеся тем, что введение христианства прошло у них более или менее гладко, злорадно напоминали новгородцам, в поруху их благочестию: «Путята крестил вас мечом, а Добрыня огнем».
    Вслед за Новгородом христианство утвердилось в Ладоге и других городах Словенской земли. В начале XI века в Приильменье, а также в бассейнах Луги, Шексны и Мологи распространился христианский обычай погребения…
    Сергей Цветков
    0
    avatar
    Віка пра Васю, хрысціцеля:
    князь Владимир крестился в 988 году, взял Корсунь на 3-й год после крещения с целью захвата христианских святынь(і рАку папы Клімента тады ж п-р?) и только потом вытребовал себе жену от византийских императоров???? Вполне естественным было требование к князю Владимиру принять крещение, при котором он был наречён именем Василия — в честь императора Василия II. В Корсунь была прислана Анна со священниками и Владимир вместе со своей дружиной прошёл обряд крещения, после чего совершил церемонию бракосочетания и вернулся в Киев, где сразу же повелел опрокинуть языческие идолы

    «Весной или летом 988 года русский 6-тысячный отряд прибыл в Константинополь и, обеспечив в решающих сражениях у Хрисополя и Абидоса 13 апреля 989 года перевес в пользу Василия II, спас его трон».
    В это же время Владимир осадил Корсунь (Херсонес в Крыму). К этому времени, по мнению польского историка Анджея Поппэ, вопрос о женитьбе Владимира на сестре императоров Анне был уже решён:

    «Владимиров поход на Корсунь не был направлен против Византийской империи. Наоборот, русский князь предпринял поход, чтобы поддержать своего шурина — законного византийского императора, — в подавлении внутреннего мятежа.»

    И утверждение о том, что «в разгар войны с Вардой Фокой Владимир напал на Корсунь, овладел им и, угрожая Царьграду потребовал отдать Анну себе в жёны», не только несостоятельно, но и абсурдно, поскольку невозможно представить, что «одно войско Руси спасает императора Василия II, а другое в то же время агрессивно захватывает столицу его крымских владений»

    Год рождения Владимира(Рускі лад — зладзейскі — лоддзі ладаваць людзьмі) неизвестен. Его отец Святослав (вяцічаў лавіў?) родился в 942 году (летописная хронология условна в этом периоде), а старший сын Владимира Вышеслав (а сын татку з выжламі дапамагаў? — лавіць)— около 977 года, откуда историки выводят год рождения Владимира — 960 год с точностью до нескольких лет.

    І важна, што ў Ноўгарадзе Славенскі канец быў менавіта тарговым. Гэта знак прышласці славян — таргашні нявольнікамі менавіта.
    0
    avatar
    1939 — Персоны года:
    Человек года по версии журнала Time — Иосиф Виссарионович Сталин, Генеральный секретарь ЦК ВКП(б) СССР.
    0
    avatar
    Рекордный за 6 лет рост российской экономики, выявленный Росстатом в прошлом году, обошел стороной подавляющее большинство населения страны.

    По состоянию личных финансов потребителей Россия стала слабейшей из стран БРИК и заняла 7-место среди восьми крупнейших развивающихся экономик, показало исследование, проведенное швейцарским банком Credit Suisse.

    Быстрее люди в прошлом году беднели лишь в Турции, которая пережила первую с 2009 года рецессию, обвал национальной валюты и инфляцию выше 20%.

    В первую очередь в РФ пострадали и без того бедные: 40% людей с заработком ниже 7500 долларов в год (625 долларов в месяц, или 40,6 тысячи рублей) в ходе опроса пожаловались на снижение доходов.

    Среди респондентов, зарабатывающих до 25 тысяч долларов в год, о падении уровня жизни сообщили лишь 10%. Богатейшая прослойка — с доходами от 60 тысяч долларов год — наоборот, зафиксировала их дальнейшее повышение.

    Ожидание повышенной инфляции в России оказалось почти в два раза выше, чем в среднем по другим развивающимся рынкам, отмечают в Credit Suisse: к ускорению росту цен, согласно опросу, готовились почти 60% граждан (против 24% в Мексике и 30% в Турции и Китае).

    Отчасти пессимизм потребителей объясняется девальвацией рубля на 17%: из 8 стран, в которых проводилось исследование, лишь в Турции национальная валюта за год ослабела сильнее (почти на 30%).
    +2
    avatar
    Ну што ж вы, дарагія гаспада, Zig ды тыя, што жывуць у чаканні, калі руссікі ды іншыя адмадураныя з адчучхеянымі нарэшце пачнуць есці крапіву і лебяду, не выкажацеся наконт светлага шляху, прапанаванага прагрэсіўным Андронам Канчалоўскім — прыняць амерскага Пятра-дыктатара дзеля немінучай перамогі над мусульманствам ды кітайствам?

    У каго ёсць уяўленне, таго заклікаю(і ў каго затычак у вушах няма) ўявіць, як радаваліся розныя «белагвардзейцы» ды «белапалякі» таму, што камунякі выморваюць голадам гэтых нацыяналістаў украінцаў. Або, напрыклад, як радаваліся прагрэсіўныя іўрэі за акіянам і на астравах, што Савецкі Саюз акупаваў палову Еўропы. І як старанна іх дзеячы, дабраўшыся да кіроўных пасад, стараліся каб толькі Польшча не стала на баку Германіі супраць камунатэрарыстаў, паняволіўшых адну тую няшчасную шостую частку сушы.

    Ці як розныя, напэўна, што камуняцкія шпегі!, эмігранты-манархісты радаваліся, што СССР прадаўжае Расейскую імперыю.
    У сучаснасці, на педарачы Максіма Ш...(ну, той што біўся са Сванідзэ)нейкія госці прычыталі — ах гэта цуд як бальшавікам у адну ноч удалося перамагчы-бла-бла( міма праходзіла — болей не пачула))…
    Гэта сакочуць разумнікі з вышэйшымі адукацыямі…
    Для іх цуд, а для мяне — перамога арміі рагатага.
    Цуда не адбылося якраз.
    Цуда не адбылося для сотняў мільёнаў — агульнага цуда.
    0
    avatar
    Ну што ж вы, дарагія гаспада, Zig ды тыя, што жывуць у чаканні,
    Я еще не купил книгу «Как управлять вселенной незаметно для психиаторов».
    0
    avatar
    Ведаеце, якога цуда не адбылося ў 1917-м — цуда нараджэння на свет… Для сотні мільёнаў еўрапейцаў, як мінімум.
    0
    avatar
    В ночь на 3 апреля в Санкт-Петербурге подняли по тревоге около 20 тысяч сотрудников полиции. Прошли учения по отражению вероятного противника – предположительно, наступающего со стороны Эстонии.

    Кто это стоит?©
    0
    avatar
    В Совете Федерации прокомментировали данные Росстата, согласно которым около трети российских семей не имеют средств на приобретение обуви по сезону. Слова главы комитета по социальной политике Валерия Рязанского приводит радиостанция «Говорит Москва».

    Сенатор напомнил, что обувь исключена из потребительской корзины, так как «никто не может нормировать потребности в обуви»: «Нужно руководствоваться здравым смыслом. Можно весь шкаф заставить и показывать в телевизионных репортажах, как живет звезда. Наверное, это не тот стандарт, на который нужно ориентироваться».

    В среду, 3 апреля, Росстат опубликовал данные о том, что минимальный доход российской семьи должен составлять 58,5 тысячи рублей, чтобы «свести концы с концами». Ведомство пришло к выводу, что большинство семей (79,5 процента) сталкиваются с проблемами в приобретении необходимого минимума товаров. Так, более трети (35,4 процента) не имеют средств на покупку обуви.

    Вааа… аа… ле… нки да ваааааа… ленки нипадшиты, стареньки…
    Круг замкнулся. Поры выпускать газету «Правда». Туалетная бумага хоть и есть но уже вне зоны покупок.

    Расия уверенно вошла в штопор советского союза: для удержания своих дибилушек в узде приходится весь ресурс тратить на лечение окружающих исключительно с одной целью «кругом ураги, жрать нечего, сетлое завтра, гираическае прошлое». В дороге кормить никто не обещал.
    0
    У нас вот как принято: только зарегистрированные и авторизованные пользователи могут делиться своим мнением, извините.